تاثیر پیشینه زبانی بر فراگیری انگلیسی: بررسی نقش دوزبانگی در فرایند یادگیری

دوزبانگی یکی از پدیده های مهم زبانی و آموزشی است که در جوامع چندزبانه و در نظام های آموزشی معاصر اهمیت فزاینده ای یافته است. توانایی فرد در استفاده از دو زبان می تواند بر فرایندهای شناختی، زبانی و ارتباطی او تاثیرگذار باشد و از این رو، بررسی ارتباط میان دوزبانگی و یادگیری زبان انگلیسی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر دوزبانگی بر یادگیری زبان انگلیسی و تبیین فرصت ها و چالش های ناشی از آن انجام شده است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعات کتابخانه ای انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که دوزبانگی، در صورت برخورداری از محیط آموزشی مناسب و حمایت زبانی کافی، می تواند با تقویت آگاهی فرازبانی، انعطاف پذیری شناختی، توانایی مقایسه ساختارهای زبانی و راهبردهای یادگیری، زمینه یادگیری موثرتر زبان انگلیسی را فراهم کند. همچنین، تجربه استفاده از دو زبان می تواند به زبان آموز در تشخیص شباهت ها و تفاوت های واژگانی، دستوری و معنایی میان زبان ها کمک کند. با این حال، عواملی مانند سطح تسلط بر زبان های موجود، سن شروع یادگیری، کیفیت آموزش، میزان تماس با زبان انگلیسی و شرایط محیطی می توانند بر میزان این تاثیرگذاری اثر بگذارند. بنابراین، دوزبانگی را نمی توان به صورت مطلق عامل موفقیت یا مانع یادگیری زبان انگلیسی دانست؛ بلکه چگونگی مدیریت و استفاده از ظرفیت های زبانی فرد، نقش تعیین کننده ای در موفقیت او دارد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: دوزبانگی ، یادگیری زبان انگلیسی ، آگاهی فرازبانی ، انعطاف پذیری شناختی ، زبان آموز ، آموزش زبان ، مهارت زبانی.