تاثیر ابزارهای هوش مصنوعی بر پرورش تفکر نقادانه در دانش آموزان و کودکان

ورود شتابان هوش مصنوعی به عرصهی آموزش، پرسشی بنیادین را پیش میکشد: این فناوری بر تواناییهای شناختی دانشآموزان — بهویژه تفکر تحلیلی — چه اثری برجای میگذارد؟ پژوهش حاضر با رویکردی تحلیلی و بهرهگیری از یافتههای نوین پژوهشی، رابطهی دوسویهی هوش مصنوعی و تفکر تحلیلی را در دانشآموزان واکاوی میکند. بر اساس استدلال محوری این مقاله، هوش مصنوعی نه ذاتا تقویتکننده است و نه ذاتا تضعیفکنندهی تفکر تحلیلی؛ بلکه سرنوشت این تاثیر به کیفیت تعامل دانشآموز با فناوری، نقش هدایتگرانهی معلم و طراحی هدفمند آموزشی گره خورده است. یافتهها حاکی از آناند که بهرهگیری انفعالی از هوش مصنوعی، از مسیر ایجاد وابستگی شناختی، به فرسایش تفکر تحلیلی دامن میزند؛ در مقابل، طراحی آموزشی مبتنی بر رویکردهایی همچون حل مسئلهی مشارکتی، ارزشیابی همتا و بازخورد گامبهگام، هوش مصنوعی را به «هماندیشی فعال» در مسیر پرورش تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله بدل میسازد

کلیدواژه ها:

.واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، تفکر تحلیلی ، دانش آموزان.