بررسی نقش آموزش معکوس در تقویت تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله دانش آموزان

این پژوهش با هدف بررسی نقش آموزش معکوس در تقویت تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله دانش آموزان انجام شد. آموزش معکوس رویکردی است که در آن دانش آموزان پیش از حضور در کلاس، مفاهیم جدید را از طریق ویدیو، متن یا فعالیت های تعاملی فرا می گیرند و زمان کلاس برای بحث، تمرین، حل مسئله و بازخورد به کار می رود. روش پژوهش کمی و از نوع توصیفی-تحلیلی بود. جامعه آماری شامل دانش آموزان بود و نمونه به صورت در دسترس با حجم ۶۰ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه محقق ساخته بود که شامل سوالاتی درباره تفکر انتقادی و حل مسئله می شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه با نظر کارشناسان و پایایی آن با آلفای کرونباخ مورد بررسی قرار گرفت. برای تحلیل داده ها از آزمون کولموگروف-اسمیرنوف برای بررسی توزیع نرمال داده ها و آزمون تی تک نمونه ای برای مقایسه میانگین تفکر انتقادی و حل مسئله با مقدار فرضی ۳ استفاده شد. یافته ها نشان داد که توزیع داده ها نرمال است و میانگین تفکر انتقادی و توانایی حل مسئله در گروه آزمایش به طور معناداری از حد میانی بالاتر است. نتیجه گرفته شد که آموزش معکوس می تواند با افزایش مشارکت فعال، فرصت های تمرین، بحث گروهی و بازخورد مستمر، به تقویت تفکر انتقادی و حل مسئله دانش آموزان کمک کند.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: آموزش معکوس ، کلاس معکوس ، تفکر انتقادی ، حل مسئله ، یادگیری فعال ، آموزش و پرورش.