تاثیر تدریس معکوس بر خودتنظیمی یادگیری در آموزش مجازی، مطالعه موردی دانش آموزان دوره اول ابتدایی

هدف: این پژوهش با هدف بررسی اهمیت پیاده سازی روش تدریس معکوس در آموزش مجازی دوره اول ابتدایی و تبیین تاثیر آن بر خودتنظیمی یادگیری دانش آموزان انجام شد. همچنین پروتکلی نوآورانه و کاربردی برای اجرای کلاس معکوس در بافت مجازی ابتدایی ایران، با تلفیق داربست گذاری خانوادگی، چک لیست خودارزیابی تصویری و داشبورد دیجیتال ساده پیشنهاد شده است.روش شناسی: طرح پژوهش نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون و گروه کنترل بود. جامعه آماری شامل ۲۴۰ دانش آموز کلاس های مجازی پایه های چهارم تا ششم بود و ۶۰ نفر (۳۰ گروه آزمایش، ۳۰ گروه کنترل) به صورت خوشه ای تصادفی انتخاب شدند. گروه آزمایش ۸ هفته از مداخله کلاس معکوس مجازی بهره برد و گروه کنترل آموزش مجازی مرسوم دریافت کرد. ابزار گردآوری، پرسشنامه ۲۰ گویه ای خودتنظیمی یادگیری بومی سازی شده از زیمرمن (۲۰۰۲) و شراو و دنسون (۱۹۹۴) بود که روایی محتوایی آن توسط پنج کارشناس تایید و ضریب آلفای کرونباخ ۰/۸۷ به دست آمد. نرمال بودن داده ها با آزمون کولموگروف-اسمیرنوف و مقایسه میانگین پس آزمون با میانگین نظری (۳/۰۰) با آزمون تی تک نمونه ای بررسی شد.یافته ها: آزمون کولموگروف-اسمیرنوف نشان داد توزیع نمرات نرمال است (p > ۰/۰۵). آزمون تی تک نمونه ای حاکی از آن بود که میانگین پس آزمون گروه آزمایش (م = ۳/۴۲، انحراف معیار = ۰/۵۸) به طور معناداری بالاتر از میانگین نظری است (t(۵۸) = ۶/۷۸، p < ۰/۰۰۱). زیرمقیاس های برنامه ریزی، پایش، ارزیابی، انگیزش و استفاده از راهبردها همگی شیفت مثبت معنادار نشان دادند.کاربردی/نوآوری: این پژوهش پروتکلی بومی، قابل اجرا و مستند در زبان فارسی ارائه می دهد که شامل داربست های خودتنظیمی (چک لیست تصویری، هم تدریس گری والد-معلم، ویدیوهای میکرو زیر ۷ دقیقه و بازاندیشی بازی وارسازی شده) است و پیش تر در ادبیات فارسی مستند نشده بود.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: کلاس معکوس ، آموزش مجازی ، خودتنظیمی یادگیری ، دوره ابتدایی ، طراحی آموزشی ، بافت ایرانی