تاثیر آموزش مدیریت زمان بر کاهش اهمال کاری تحصیلی واضطراب آزمون درمیان دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش مدیریت زمان بر کاهش اهمال کاری تحصیلی و اضطراب آزمون در میان دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه تشکیل دادند که از میان آن ها تعداد ۳۰ دانش آموز به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و به شیوه تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و گواه (۱۵ نفر) جای دهی شدند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه اهمال کاری تحصیلی و پرسشنامه اضطراب امتحان بود. گروه آزمایش به مدت ۸ جلسه ۹۰ دقیقه ای تحت آموزش برنامه ریزی و مدیریت زمان قرار گرفتند، در حالی که گروه گواه هیچ مداخله ای دریافت نکرد. تجزیه و تحلیل داده ها با استفاده از مدل تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره (MANCOVA) در نرم افزار SPSS انجام شد. نتایج نشان داد که آموزش مدیریت زمان موجب کاهش معنادار میانگین نمرات اهمال کاری تحصیلی و اضطراب آزمون در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه در مرحله پس آزمون شده است (۰/۰۵>p). بنابر یافته های پژوهش، آموزش مدیریت زمان با تقویت مهارت های برنامه ریزی و خودتنظیمی، راهکاری اثربخش برای بهبود عملکرد روانی-تحصیلی دانش آموزان است.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت زمان ، اهمال کاری تحصیلی ، اضطراب آزمون ، دانش آموزان ، تحلیل کوواریانس.