اثربخشی استفاده از ابزارهای کمک آموزشی هوشمند برمیزان توجه وعمق یادگیری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی استفاده از ابزارهای کمک آموزشی هوشمند بر میزان توجه و عمق یادگیری دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، نیمه آزمایشی با طرح پیش تست-پس تست همراه با گروه کنترل بود. جامعه آمار پژوهش را تمامی دانش آموزان مقطع متوسطه تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای به حجم ۶۰ نفر با روش نمونه گیری تصادفی خوشه ای انتخاب و در دو گروه آزمایش و کنترل قرار گرفتند. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد توجه دیداری-شنیداری و آزمون سنجش عمق یادگیری (مبتنی بر سطوح بالایی حیطه شناختی بلوم) بود. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه تحت آموزش بر پایه ابزارهای هوشمند (واقعیت افزوده، نرم افزارهای تعاملی و شبیه سازها) قرار گرفت، درحالی که گروه کنترل با روش های سنتی آموزش دیدند. تحلیل داده ها با استفاده از آزمون تحلیل کوواریانس تک متغیره و چندمتغیره (MANCOVA) در نرم افزار SPSS انجام شد. یافته های حاصل از تحلیل داده ها نشان داد که استفاده از ابزارهای هوشمند تاثیر مثبت و معناداری بر افزایش میزان توجه پایدار دانش آموزان داشته است ($P < ۰.۰۵$). همچنین نتایج بخش عمق یادگیری حاکی از آن بود که آموزش تعاملی محور موجب تثبیت بهتر مفاهیم، کاهش نرخ فراموشی و ارتقای توانایی تحلیل و ترکیب در گروه آزمایش شده است. در نهایت، بر اساس نتایج به دست آمده می توان نتیجه گرفت که تجهیز کلاس های درس به ابزارهای هوشمند، نقش بسزایی در ارتقای کیفیت فرایند یاددهی-یادگیری و بهبود شاخص های شناختی دانش آموزان ایفا می کند.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: ابزارهای کمک آموزشی هوشمند ، میزان توجه ، عمق یادگیری ، فناوری آموزشی ، دانش آموزان.