تاثیر برنامه های متکی بر هوش مصنوعی بر کاهش اختلالات یادگیری ونظم کلاس

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر به کارگیری برنامه ها و ابزارهای متکی بر هوش مصنوعی بر کاهش اختلالات یادگیری و ارتقای نظم و مدیریت کلاس درس انجام پذیرفت. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از حیث ماهیت و روش گردآوری داده ها، یک پژوهش شبه آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه گواه بود. جامعه آماری پژوهش را دانش آموزان دارای نشانه های اختلالات یادگیری (به ویژه در مهارت های خواندن و ریاضی) و کلاس های هدف تشکیل دادند که از میان آن ها نمونه ای به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. مداخله آموزشی در گروه آزمایش مبتنی بر سامانه های هوشمند شخصی سازی یادگیری، بازخورددهی بلادرنگ و بسترهای تعاملی دستیار معلم به مدت هشت هفته اجرا شد؛ در حالی که گروه گواه از فرآیند معمول آموزشی بهره بردند. ابزارهای پژوهش شامل آزمون های استاندارد تشخیصی اختلالات یادگیری و مقیاس های سنجش رفتار کلاسی و نظم محور بودند. مدل تحلیل داده ها با بهره گیری از رویکردهای آمار توصیفی و استنباطی، از جمله آزمون تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) در نرم افزار آماری به اجرا درآمد تا اثر پیش آزمون ها کنترل و تفاوت های معنادار شناسایی شود. یافته های پژوهش نشان داد که مداخله مبتنی بر هوش مصنوعی اثر معناداری ($P < ۰.۰۵$) بر کاهش شدت چالش های یادگیری دانش آموزان هدف و بهبود چشمگیر عملکرد تحصیلی آنان داشته است. علاوه بر این، استفاده هدفمند از این ابزارها با تقویت مشارکت فعال، فردی سازی گام های آموزش و کاهش ملال تحصیلی، به شکل معناداری رفتارهای مخل نظم را کاهش داده و مدیریت یکپارچه کلاس را تسهیل کرده است. بر این اساس، تلفیق فناوری های هوشمند در فرآیندهای مداخله ای و طراحی آموزشی می تواند بستری کارآمد برای رفع نارسایی های یادگیری و سامان بخشی به محیط های آموزشی فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: هوش مصنوعی در آموزش ، اختلالات یادگیری ، مدیریت و نظم کلاس ، آموزش شخصی سازی شده ، تحلیل کوواریانس.