اثربخشی راهبردهای مدیریت مثبت کلاس بر کاهش رفتارهای اخلال گرایانه و افزایش انگیزه پیشرفت دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی راهبردهای مدیریت مثبت کلاس بر کاهش رفتارهای اخلال گرایانه و افزایش انگیزه پیشرفت تحصیلی دانش آموزان به مرحله اجرا درآمد. طرح این پژوهش از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون-پس آزمون همراه با گروه کنترل بود که در آن جامعه آماری را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه اول تشکیل دادند. از میان جامعه مذکور، تعداد ۳۰ نفر به شیوه نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب و به صورت تصادفی در دو گروه آزمایش (۱۵ نفر) و کنترل (۱۵ نفر) گمارده شدند. گروه آزمایش به مدت ۱۰ جلسه تحت مداخله برنامه راهبردهای مدیریت مثبت کلاس (شامل تقویت مثبت رفتاری، تدوین تعاملی انتظارات و بازخورد سازنده) قرار گرفت، در حالی که گروه کنترل آموزش های مرسوم و روتین را دریافت کرد. ابزارهای جمع آوری داده ها شامل پرسشنامه رفتارهای اخلال گرایانه کلاسی و پرسشنامه انگیزه پیشرفت هرمنس (A.M.T) بود که روایی و پایایی آنها به تایید رسید. جهت تحلیل داده های به دست آمده، در سطح آمار توصیفی از میانگین و انحراف معیار و در سطح آمار استنباطی، پس از بررسی پیش فرض ها، از مدل تحلیل کوواریانس چندمتغیره (مانکوا) استفاده شد. نتایج تحلیل نشان داد که اجرای راهبردهای مدیریت مثبت کلاس، اثر معناداری بر متغیرهای پژوهش داشته و منجر به کاهش محسوس رفتارهای اخلال گرایانه در محیط یادگیری شده است (۰/۰۱>p). همچنین یافته ها حاکی از افزایش معنادار مولفه های انگیزه پیشرفت تحصیلی، مسئولیت پذیری فردی و خودکارآمدی یادگیرندگان در گروه مداخله نسبت به گروه کنترل بود. در نتیجه، به کارگیری این الگو توسط معلمان می تواند محیطی امن، فعال و ترغیب کننده ایجاد کرده و عملکرد رفتاری و انگیزشی دانش آموزان را ارتقا بخشد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: مدیریت مثبت کلاس ، رفتارهای اخلال گرایانه ، انگیزه پیشرفت ، محیط یادگیری ، دانش آموزان.