طراحی الگوی «معلم-هوش مصنوعی» در کلاس های چندفرهنگی

پژوهش حاضر با هدف طراحی و اعتبارسنجی الگوی «معلم-هوش مصنوعی» در کلاس های چندفرهنگی انجام شد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی-پیمایشی بود. جامعه آماری شامل معلمان مدارس ابتدایی مناطق چندفرهنگی ایران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که با استفاده از روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای، نمونه ای به حجم ۳۲۸ نفر انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که بر اساس مبانی نظری و پیشینه تجربی پژوهش در طیف لیکرت پنج درجه ای طراحی شد. روایی صوری و محتوایی پرسشنامه توسط متخصصان حوزه های برنامه درسی، فناوری آموزشی و آموزش چندفرهنگی تایید شد و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۳) محاسبه گردید. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از نرم افزار SPSS-۲۶ و آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای انجام شد. یافته ها نشان داد که مولفه های الگوی «معلم-هوش مصنوعی» در کلاس های چندفرهنگی شامل پنج بعد اصلی: ۱) شخصی سازی یادگیری مبتنی بر فرهنگ، ۲) تحلیل هوشمند تفاوت های زبانی-فرهنگی، ۳) تطبیق محتوا با زمینه فرهنگی، ۴) ارزیابی تکوینی هوشمند و عادلانه، و ۵) توانمندسازی حرفه ای معلمان است. نتایج آزمون تی تک نمونه ای نشان داد که تمامی مولفه های شناسایی شده در سطح معناداری p < ۰/۰۰۱ از میانگین نظری (۳) بالاتر بوده و مورد تایید معلمان قرار گرفته اند. این الگو می تواند به عنوان چارچوبی نظری و عملی برای بهره گیری از فناوری های هوش مصنوعی در خدمت عدالت آموزشی و احترام به تنوع فرهنگی در نظام آموزشی ایران مورد استفاده سیاست گذاران، برنامه ریزان درسی و معلمان قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

واژگان کلیدی: هوش مصنوعی ، آموزش چندفرهنگی ، معلم ، فناوری آموزشی ، یادگیری شخصی سازی شده ، عدالت آموزشی