دیوارهای دیجیتال؛ بازتعریف فضای یادگیری در عصر هوش مصنوعی

آیا مرزهای کلاس درس و کتابخانه در عصر هوش مصنوعی همچنان پابرجاست؟ مقاله حاضر با نگاهی آینده پژوهانه به پدیده «دیوارهای دیجیتال» می پردازد؛ اصطلاحی که استعاره ای است از تلاقی میان ساختارهای سنتی یادگیری و ظرفیت های نامحدود الگوریتم ها. این نوشتار با بررسی پارادایم های نوظهور، گذار از «یادگیری مکان مند» به «یادگیری همه جایی» را تحت تاثیر هوش مصنوعی تحلیل می کند. تمرکز اصلی بر این است که چگونه هوش مصنوعی می تواند دیوارهای فیزیکی و ذهنی را فرو ریخته و فضای یادگیری را از یک محیط ایستا به یک تجربه تعاملی، مستمر و تطبیق پذیر تبدیل کند. این مقاله در نهایت به چالش های اخلاقی و ساختاری ناشی از این تحول بزرگ پرداخته و نقشه راهی برای تعامل سازنده میان انسان و ماشین در محیط های آموزشی آینده ارائه می دهد.

کلیدواژه ها:

کلمات کلیدی: آینده پژوهی آموزشی ، هوش مصنوعی مولد ، فضای یادگیری بدون مرز ، پارادایم آموزشی ، تعامل انسان و ماشین.