سبک های نوین اموزش دست ورزی و مهارت های حرکتی در مدارس هوشمند

تحولات فناورانه در نظام های آموزشی، مفهوم مدرسه و شیوه های یاددهی یادگیری را با تغییرات اساسی روبه رو کرده است. مدرسه هوشمند تنها محیطی مجهز به رایانه، تخته تعاملی، اینترنت و ابزارهای دیجیتال نیست، بلکه محیطی یادگیری محور است که می تواند با تلفیق فناوری، فعالیت عملی، بازی، تجربه حسی و مشارکت فعال دانش آموز، زمینه رشد همه جانبه او را فراهم سازد. یکی از حوزه هایی که در فرایند هوشمندسازی مدارس نیازمند توجه جدی است، آموزش دست ورزی و مهارت های حرکتی است. مهارت های حرکتی ظریف، هماهنگی چشم و دست، کنترل انگشتان، گرفتن و جابه جایی اشیا، بریدن، چسباندن، ساختن، نقاشی، نوشتن، کار با ابزار و انجام فعالیت های دقیق، از جمله توانایی هایی هستند که علاوه بر نقش مستقیم در فعالیت های روزمره، با یادگیری نوشتن، فعالیت های هنری، حل مسئله و مشارکت دانش آموز در فعالیت های آموزشی ارتباط دارند. مهارت های حرکتی بنیادی نیز شامل مهارت های جابه جایی، ثباتی و دست کاری اشیا هستند و پایه ای برای رشد حرکتی بعدی محسوب می شوند (پشابادی، ۱۳۹۹). پژوهش حاضر با هدف بررسی سبک های نوین آموزش دست ورزی و مهارت های حرکتی در مدارس هوشمند انجام شده است. روش پژوهش، توصیفی تحلیلی و از نوع مطالعه اسنادی است. داده های مورد نیاز از طریق بررسی منابع فارسی، اسناد آموزشی، آثار علمی و تربیتی و مطالعات مرتبط با مهارت های حرکتی، دست ورزی، یادگیری فعال، فناوری آموزشی و محیط های یادگیری نوین گردآوری و تحلیل شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که در مدرسه هوشمند، آموزش مهارت های حرکتی نباید در تقابل با فناوری قرار گیرد، بلکه می توان از فناوری به عنوان ابزار مکمل برای طراحی تجربه های عملی، چندحسی، بازی محور و تعاملی استفاده کرد. فعالیت هایی مانند کارگاه های ساخت و تولید، بازی های حرکتی هوشمند، فعالیت های واقعیت افزوده، آموزش چندحسی، ساخت وساز، نقاشی دیجیتال همراه با فعالیت دستی، پازل های تعاملی، فعالیت های حرکتی میان رشته ای و استفاده هدفمند از ابزارهای آموزشی می توانند فرصت های مناسبی برای تقویت مهارت های حرکتی ایجاد کنند. همچنین یافته ها نشان می دهد که نقش معلم از انتقال دهنده مستقیم محتوا به طراح و تسهیلگر موقعیت های یادگیری تغییر می کند و فضای مدرسه نیز باید از محیطی صرفا نشستن و گوش دادن به محیطی پویا، مشارکتی و تجربه محور تبدیل شود. در نهایت، هوشمندسازی زمانی می تواند به رشد متوازن دانش آموز کمک کند که فناوری در خدمت یادگیری قرار گیرد، نه اینکه جایگزین تجربه واقعی، حرکت، لمس، ساختن و فعالیت عملی شود.

کلیدواژه ها:

دست ورزی ، مهارت های حرکتی ، مهارت های حرکتی ظریف ، مدرسه هوشمند ، فناوری آموزشی ، یادگیری فعال ، یادگیری چندحسی ، دانش آموزان ابتدایی