تاثیر ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان

ظهور ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی در محیط های آموزشی، چشم انداز تازه ای برای تحول در فرآیند یاددهی-یادگیری گشوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر این ابزارها بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان انجام شده است. این مطالعه با روش مروری-تحلیلی و با استناد به پژوهش های تجربی و مرورهای نظام مند انجام شده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ تدوین شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که ابزارهای هوش مصنوعی از طریق مکانیسم های شخصی سازی یادگیری، بازخورد فوری و سازنده، ایجاد مسیرهای یادگیری انطباقی، و تقویت تجربه های تعاملی و شبیه سازی محور، بر انگیزه درونی و بیرونی دانش آموزان تاثیر مثبت معناداری دارند. نظریه خودتعیین گری چارچوب نظری مناسبی برای تبیین این تاثیر فراهم می کند: هوش مصنوعی با پشتیبانی از نیازهای بنیادین خودمختاری، شایستگی و ارتباط، انگیزه تحصیلی را تقویت می کند (بلی یار، ۲۰۲۶؛ چیو و همکاران، ۲۰۲۳). با این حال، تاثیرگذاری مطلوب این ابزارها به عواملی مانند سواد دیجیتال معلمان، زیرساخت های فناورانه، طراحی آموزشی مطلوب، و مدیریت آگاهانه چالش های اخلاقی وابسته است. بر اساس یافته ها، پیشنهادهایی عملی برای سیاست گذاران، معلمان و طراحان آموزشی ارائه شده است.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، انگیزه تحصیلی ، یادگیری شخصی سازی شده ، نظریه خودتعیین گری ، فناوری آموزشی