تاثیر استراتژی های مدیریت کلاس بر انگیزه یادگیری و رتبه علمی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر استراتژی های مدیریت کلاس بر انگیزه یادگیری و رتبه علمی دانش آموزان، با توجه به نقش میانجی انگیزه یادگیری انجام شد. روش پژوهش، توصیفی از نوع همبستگی با استفاده از مدل یابی معادلات ساختاری بود. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان دوره متوسطه و معلمان آنان بود و نمونه پژوهش با روش نمونه گیری خوشه ای چندمرحله ای انتخاب شد. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استراتژی های مدیریت کلاس، پرسشنامه انگیزه یادگیری و پرسشنامه رتبه علمی بود. داده ها با استفاده از ضریب همبستگی پیرسون، تحلیل رگرسیون چندگانه و مدل یابی معادلات ساختاری تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که استراتژی های مدیریت کلاس اثر مثبت و معناداری بر انگیزه یادگیری دانش آموزان دارند و انگیزه یادگیری نیز به طور معناداری رتبه علمی دانش آموزان را پیش بینی می کند. همچنین نتایج حاکی از آن بود که انگیزه یادگیری در رابطه بین استراتژی های مدیریت کلاس و رتبه علمی دانش آموزان نقش میانجی جزئی ایفا می کند. از میان انواع استراتژی های مدیریت کلاس، استراتژی های متمرکز بر رابطه و حمایت اجتماعی-عاطفی بیشترین تاثیر غیرمستقیم را از مسیر انگیزه یادگیری بر رتبه علمی داشتند. بر اساس یافته ها، پیشنهاد می شود معلمان در اولویت بندی استراتژی های مدیریتی، بر ایجاد روابط حمایتی و برآورده کردن نیازهای روان شناختی اساسی دانش آموزان تاکید بیشتری داشته باشند و برنامه های توسعه حرفه ای معلمان از تمرکز بر تکنیک های انضباطی به سمت پرورش مهارت های ارتباطی و حمایت خودمختاری حرکت کند.

کلیدواژه ها:

استراتژی های مدیریت کلاس ، انگیزه یادگیری ، رتبه علمی ، نقش میانجی ، مدل یابی معادلات ساختاری