نقش معاون پرورشی در شناسایی و پرورش هوش های چندگانه دانش آموزان ابتدایی تمرکز بر اینکه چگونه فعالیت های پرورشی می تواند استعدادهای مختلف کودکان را کشف کند

نظام آموزشی ابتدایی در دوره ای از رشد کودک فعالیت می کند که تفاوت های فردی، علایق، استعدادها و شیوه های تعامل دانش آموزان با محیط آموزشی به سرعت آشکار می شود. با این حال، تمرکز بیش از حد بر پیشرفت تحصیلی و عملکرد در دروس رسمی می تواند بخشی از ظرفیت های شناختی، عاطفی، اجتماعی، هنری و حرکتی کودکان را پنهان نگه دارد. مقاله حاضر با هدف تحلیل نقش معاون پرورشی در شناسایی و پرورش هوش های چندگانه دانش آموزان ابتدایی و تبیین ظرفیت فعالیت های پرورشی برای کشف استعدادهای متنوع کودکان تدوین شده است. این پژوهش از نوع مروری توصیفی است و بدون استفاده از روش میدانی، پرسشنامه یا تحلیل آماری، منابع ارائه شده را به شیوه تحلیلی و انتقادی تلفیق می کند. چارچوب مفهومی مقاله عمدتا بر نظریه هوش های چندگانه گاردنر و ادبیات مرتبط با فعالیت های پرورشی استوار است. تحلیل منابع نشان می دهد فعالیت های هنری، ادبی، ورزشی، گروهی، اجتماعی، نمایشی، حل مسئله، مشارکت های دانش آموزی و برنامه های تقویت هوش هیجانی می توانند موقعیت هایی طبیعی برای مشاهده الگوهای توانمندی کودکان ایجاد کنند. در این میان، معاون پرورشی می تواند با طراحی فرصت های متنوع، مشاهده نظام مند، گفت وگو با معلم و خانواده، ایجاد فرصت تجربه و جلوگیری از برچسب زنی زودهنگام، نقش واسطه ای مهمی در فرایند کشف استعداد ایفا کند. بااین حال، استفاده تربیتی از نظریه هوش های چندگانه نباید به دسته بندی ثابت کودکان یا حذف سایر ابعاد توانایی منجر شود. نتیجه اصلی مقاله آن است که فعالیت پرورشی زمانی به ابزار موثر استعدادشناسی تبدیل می شود که از برنامه ای مناسبتی و اجرایی به فرایندی مستمر، چندبعدی، مشاهده محور و مبتنی بر فرصت های واقعی تجربه تبدیل شود.

کلیدواژه ها:

هوش های چندگانه ، معاون پرورشی ، استعداد ، دانش آموزان ابتدایی ، فعالیت های پرورشی ، خلاقیت ، هوش هیجانی