بررسی رابطه ی مطالعه ی داستان با افزایش دایره ی واژگان و مهارت نوشتاری

مطالعه داستان به عنوان یکی از موثرترین شیوه های تقویت فرایندهای زبانی و نوشتاری، می تواند از طریق مواجهه مستمر و معنادار فراگیران با واژگان جدید، ساختارهای زبانی متنوع و الگوهای روایی، زمینه گسترش دایره واژگان و ارتقای مهارت نوشتاری آنان را فراهم سازد. با وجود اهمیت این موضوع، میزان و چگونگی ارتباط میان مطالعه داستان، رشد واژگان و توانایی نوشتاری دانش آموزان نیازمند بررسی تجربی و منظم است. پژوهش حاضر با هدف بررسی رابطه مطالعه داستان با افزایش دایره واژگان و بهبود مهارت نوشتاری انجام شد. این پژوهش از نظر رویکرد، کمی و از نظر طرح، توصیفی همبستگی بود. جامعه پژوهش شامل گروه کوچکی از دانش آموزان بود که از میان آنان ۳۰ نفر با استفاده از روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه میزان و عادات مطالعه داستان، آزمون سنجش دایره واژگان و آزمون عملکرد نوشتاری استفاده شد. روایی ابزارها با بهره گیری از نظر متخصصان و پایایی آن ها با روش آلفای کرونباخ بررسی و تایید شد. داده ها با استفاده از آمار توصیفی و ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون مورد بررسی قرار گرفتند. یافته ها نشان داد بین میزان مطالعه داستان و دایره واژگان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به گونه ای که افزایش میزان و تداوم مطالعه داستان با برخورداری از واژگان گسترده تر همراه بود. همچنین بین مطالعه داستان و مهارت نوشتاری نیز رابطه مثبت و معناداری مشاهده شد و دانش آموزانی که مشارکت بیشتری در مطالعه داستان داشتند، در انتخاب واژگان، تنوع زبانی، انسجام متن و سازمان دهی ایده ها عملکرد مطلوب تری نشان دادند. نتایج بیانگر آن است که مطالعه داستان می تواند به عنوان عاملی موثر در تقویت هم زمان توانش واژگانی و مهارت نوشتاری مورد توجه قرار گیرد. بر این اساس، گنجاندن فعالیت های منظم داستان خوانی، انتخاب متون متناسب با سطح زبانی دانش آموزان و طراحی فعالیت های نوشتاری مبتنی بر داستان می تواند در برنامه های آموزشی مدارس مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

مطالعه داستان ، دایره واژگان ، مهارت نوشتاری ، رشد زبانی ، یادگیری زبان ، دانش آموزان ، آموزش زبان