افزایش علاقه مندی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی به درس علوم تجربی

پژوهش حاضر با هدف افزایش علاقه مندی دانش آموزان پایه چهارم ابتدایی به درس علوم تجربی از طریق روش اقدام پژوهی انجام شد. مشکل اصلی، بی علاقگی، کم تحرکی و عدم مشارکت دانش آموزان در زنگ علوم بود که موجب افت تحصیلی آنان در این درس شده بود. داده های پژوهش از طریق مشاهده (به مدت سه هفته)، مصاحبه با دانش آموزان، معلم کلاس، والدین، معلم سال گذشته و مدیر مدرسه، و بررسی اسناد و مدارک جمع آوری شد. تحلیل داده ها با استفاده از روش تحلیل مضمون و الگوی شش پرسشی انجام گرفت. یافته ها نشان داد که علل بی علاقگی دانش آموزان به درس علوم شامل عدم توجه به سطوح شناختی و سبک های یادگیری آنان، عدم توجه به علایق شخصی، عدم نظارت و توجه والدین، اهمیت ندادن والدین به درس علوم، عدم توجه مدرسه به خواست دانش آموزان، کمبود تجهیزات آزمایشگاهی و نبود بازدیدهای میدانی بود. بر اساس این یافته ها، راه حل هایی شامل تغییر شیوه تدریس و استفاده از روش های نوین آموزشی، تشکیل گروه های یادگیری و فعالیت های گروهی، تشویق و پاداش، و درگیر کردن دانش آموزان در فرآیند یادگیری طراحی و اجرا شد. ارزیابی اثربخشی راه حل ها نشان داد که میانگین نمرات گروه های چهارگانه در آزمون دوم نسبت به آزمون اول افزایش یافت و رفتارهای نامطلوب کلاسی مانند اجازه گرفتن های بی مورد، حرف زدن با بغل دستی و تذکرات معلم به طور چشمگیری کاهش یافت. مصاحبه های پس از اجرای راه حل ها نیز نشان داد که دانش آموزان، معلم، والدین و مدیر مدرسه همگی از بهبود وضعیت کلاس ابراز رضایت کردند. نتیجه گیری کلی پژوهش این است که افزایش علاقه مندی دانش آموزان به درس علوم تجربی، نیازمند رویکردی جامع و چندوجهی است که در آن به عوامل فردی، خانوادگی و آموزشی توجه شود. معلمان باید با شناخت علایق و سبک های یادگیری دانش آموزان، استفاده از روش های فعال تدریس، تشکیل گروه های یادگیری، تشویق و پاداش، و درگیر کردن دانش آموزان در فرآیند یادگیری، محیطی جذاب و فعال برای یادگیری علوم فراهم کنند. همچنین، همکاری والدین و مدیر مدرسه در تشویق و پیگیری وضعیت درسی دانش آموزان، نقش مهمی در تداوم و تقویت علاقه مندی آنان دارد.

کلیدواژه ها:

علاقه مندی به علوم تجربی ، انگیزه تحصیلی ، روش های نوین تدریس ، یادگیری گروهی ، پایه چهارم ابتدایی