بررسی رابطه فرسودگی تحصیلی با کاهش انگیزه پیشرفت در دانش آموزان

فرسودگی تحصیلی یکی از عوامل مهم در کاهش کیفیت تجربه آموزشی دانش آموزان است که می تواند با خستگی ناشی از فعالیت های درسی، احساس بی علاقگی و فاصله گرفتن از فرایند یادگیری و کاهش احساس کارآمدی تحصیلی همراه باشد. در مقابل، انگیزه پیشرفت یکی از مهم ترین نیروهای روان شناختی موثر بر میزان تلاش، پشتکار، مشارکت و استمرار دانش آموز در فعالیت های آموزشی محسوب می شود. هدف مقاله حاضر، بررسی رابطه فرسودگی تحصیلی با کاهش انگیزه پیشرفت در دانش آموزان و تبیین ابعاد مختلف این رابطه است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی و مرور منابع علمی فارسی انجام شده است. در این مطالعه، یافته های پژوهش های انجام شده درباره فرسودگی تحصیلی، انگیزش پیشرفت، خودکارآمدی تحصیلی، سرزندگی تحصیلی، اشتیاق به مدرسه و عوامل مرتبط با افت عملکرد تحصیلی بررسی و تحلیل شده اند. بررسی منابع نشان می دهد که فرسودگی تحصیلی می تواند با کاهش علاقه به فعالیت های آموزشی، کاهش مشارکت، تضعیف احساس شایستگی و کاهش تمایل به تلاش برای دستیابی به اهداف تحصیلی همراه شود. همچنین عواملی مانند اهمال کاری تحصیلی، فشارهای آموزشی، کمال گرایی والدین، ضعف خودتنظیمی و کاهش خودکارآمدی می توانند در شکل گیری یا تشدید این وضعیت نقش داشته باشند. از سوی دیگر، تقویت خودتنظیمی، خودکارآمدی، سرزندگی و اشتیاق تحصیلی می تواند زمینه مناسبی برای حفظ انگیزه پیشرفت دانش آموزان فراهم کند. بر این اساس، توجه هم زمان به کاهش فرسودگی تحصیلی و تقویت عوامل انگیزشی می تواند در بهبود تجربه یادگیری و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

فرسودگی تحصیلی ، انگیزه پیشرفت ، دانش آموزان ، انگیزش تحصیلی ، خودکارآمدی تحصیلی ، سرزندگی تحصیلی ، اشتیاق تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی