تاثیر بازخورد دهی هوش مصنوعی بر ارتقای مهارت های الگو سازی و انگیزه بخشی هنرجویان طراحی ودوخت

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر بازخورددهی مبتنی بر هوش مصنوعی بر ارتقای مهارت های الگوسازی و انگیزش تحصیلی هنرجویان رشته طراحی و دوخت به مرحله اجرا درآمد. طرح این مطالعه از نوع نیمه آزمایشی با پیش آزمون و پس آزمون همراه با گروه کنترل بود که جامعه آماری آن را کلیه هنرجویان دختر پایه دهم هنرستان های فنی وحرفه ای تشکیل دادند. از میان جامعه، تعداد ۴۰ هنرجو با روش نمونه گیری هدفمند انتخاب و به طور تصادفی در دو گروه آزمایش (۲۰ نفر) و کنترل (۲۰ نفر) جای دهی شدند. در گروه کنترل، آموزش و تصحیح الگوها به شیوه های مرسوم کارگاهی صورت پذیرفت، در حالی که گروه آزمایش علاوه بر آموزش متداول، در فرایند ترسیم و اصلاح الگوها از بازخوردهای اصلاحی، فوری و تفسیری ابزارهای هوش مصنوعی استفاده نمودند. ابزارهای گردآوری داده ها شامل آزمون عملکردی سنجش مهارت های الگوسازی (بر پایه چک لیست معتبر ارزیابی فنی) و پرسشنامه استاندارد انگیزش تحصیلی هارتر بود که روایی و پایایی آن ها مورد تایید قرار گرفت. پس از اتمام مداخله آموزشی طی هشت جلسه، داده های حاصل با بهره گیری از آمار توصیفی و مدل آماری تحلیل کوواریانس چندمتغیری (MANCOVA) در نرم افزار SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. نتایج تحلیل نشان داد که تفاوت معناداری میان میانگین نمرات دو گروه در پس آزمون وجود دارد ($P < ۰.۰۱$)؛ به این معنا که بهره گیری از بازخورددهی هوش مصنوعی موجب بهبود چشمگیر دقت در محاسبات خطوط و اتصالات الگو، کاهش خطاهای ترسیمی و بهینه سازی انتقال الگو بر روی پارچه شده است. علاوه بر این، ابعاد انگیزش درونی از جمله میل به یادگیری مستقل، اعتمادبه نفس در رفع نواقص و درگیری فعالانه در کارگاه های دوخت به میزان معناداری در گروه آزمایش ارتقا یافت. یافته های این پژوهش بیانگر آن است که تلفیق فناوری های هوشمند تصحیح و بازخورد در آموزش های فنی وحرفه ای می تواند بازده یادگیری عملی را افزایش داده و بستری پویا برای انگیزش و خلاقیت هنرجویان فراهم سازد.

کلیدواژه ها:

بازخورد هوش مصنوعی ، مهارت های الگوسازی ، انگیزش تحصیلی ، طراحی و دوخت ، آموزش فنی وحرفه ای ، تحلیل کوواریانس