نقش روش های تدریس فعال و دانش آموزمحور در تقویت خلاقیت و یادگیری عمیق دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش روش های تدریس فعال و دانش آموزمحور در تقویت خلاقیت و یادگیری عمیق دانش آموزان انجام شده است. در دهه های اخیر، نظام های آموزشی جهان شاهد گذار از رویکردهای سنتی معلم محور به سمت رویکردهای فعال و دانش آموزمحور بوده اند. در رویکرد سنتی، معلم به عنوان انتقال دهنده اطلاعات و دانش آموز به عنوان دریافت کننده منفعل شناخته می شد، در حالی که در روش های تدریس فعال، نقش معلم به راهنما و تسهیل کننده تغییر می یابد و دانش آموز در فرایند یادگیری مشارکت فعالانه دارد . این پژوهش با رویکرد کیفی و با روش مروری-تحلیلی انجام شده است. داده ها از طریق بررسی نظام مند منابع علمی شامل مقالات، پایان نامه ها و پژوهش های معتبر داخلی و خارجی گردآوری شده اند. یافته های پژوهش نشان می دهد که روش های تدریس فعال مانند یادگیری مبتنی بر پروژه، بحث گروهی، بارش فکری، ایفای نقش، حل مسئله و آموزش کاوش محور، از طریق ایجاد انگیزه درونی، تقویت تفکر انتقادی و گسترش تخیل سازنده، زمینه ساز شکوفایی خلاقیت دانش آموزان می شوند . همچنین مشخص شد که یادگیری عمیق به عنوان فرایندی که در آن دانش آموز مفاهیم را در سطح بالاتر درک کرده و قادر به کاربست آن ها در موقعیت های جدید است، در بستر روش های تدریس فعال و دانش آموزمحور به شکلی موثرتر تحقق می یابد. نتایج نشان داد که در محیط های یادگیری فعال، دانش آموزان احساس مسئولیت بیشتری نسبت به یادگیری خود داشته و انگیزه تحصیلی آنان افزایش می یابد . همچنین روش های فعال تدریس با ایجاد فرصت های تعامل، تجربه و تامل، یادگیری معنادار و پایدار را تسهیل می کنند. بر اساس یافته های این پژوهش، پیشنهاد می شود معلمان با آموزش مستمر و ادغام فناوری های آموزشی، رویکردهای فعال و دانش آموزمحور را در کلاس های درس به کار گیرند تا زمینه پرورش نسل خلاق و توانمند فراهم شود.

کلیدواژه ها:

روش های تدریس فعال ، دانش آموزمحور ، خلاقیت ، یادگیری عمیق ، تفکر انتقادی