تاثیر ورزش های هوازی بر کنترل رفتارهای تکانشی در دانش آموزان استثنایی

رفتارهای تکانشی یکی از چالش های مهم در فرایند آموزش و تربیت دانش آموزان استثنایی، به ویژه دانش آموزان دارای اختلال نقص توجه/بیش فعالی، محسوب می شود و می تواند بر توجه، یادگیری، روابط اجتماعی، سازگاری مدرسه ای و مشارکت موثر آنان در فعالیت های آموزشی تاثیر منفی بگذارد. در این میان، فعالیت بدنی و ورزش های هوازی به عنوان یکی از مداخلات غیردارویی مورد توجه قرار گرفته اند. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر ورزش های هوازی بر کنترل رفتارهای تکانشی در دانش آموزان استثنایی و تبیین سازوکارهای احتمالی این تاثیر است. پژوهش حاضر با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه و تحلیل منابع و پژوهش های فارسی مرتبط انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که فعالیت های هوازی منظم می توانند از طریق افزایش فرصت تخلیه انرژی، بهبود توجه و کنترل شناختی، تقویت توانایی تنظیم رفتار و کاهش بی قراری، در مدیریت رفتارهای تکانشی دانش آموزان موثر باشند. همچنین شواهد پژوهشی نشان می دهد که نوع، شدت، مدت و استمرار فعالیت بدنی در میزان اثربخشی آن اهمیت دارد. بر این اساس، گنجاندن فعالیت های هوازی متناسب با توانایی های جسمانی و شناختی دانش آموزان استثنایی در برنامه های آموزشی مدارس می تواند به عنوان یک راهکار مکمل برای ارتقای خودکنترلی رفتاری و بهبود شرایط یادگیری مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ورزش هوازی ، رفتار تکانشی ، دانش آموزان استثنایی ، اختلال نقص توجه/بیش فعالی ، فعالیت بدنی ، خودکنترلی ، توجه ، آموزش استثنایی.