نقش تولید محتوای دیجیتال در بهبود مدیریت کلاس و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان مدارس

پژوهش حاضر با روآورده بررسی نقش تولید محتوای دیجیتال در بهبود مدیریت کلاس و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان مدارس انجام شده است و هدف اصلی آن شناسایی تاثیر استفاده از محتوای چندرسانه ای و تعاملی بر کیفیت مدیریت کلاس و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان است. برای تحقق این هدف از روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون پس آزمون و گروه کنترل استفاده شد و دانش آموزان دو گروه آزمایش و کنترل در پایه های مختلف تحصیلی مورد بررسی قرار گرفتند. گروه آزمایش طی دوازده جلسه با محتوای دیجیتال تولید شده توسط معلم مانند ویدئوهای آموزشی، انیمیشن های مفهومی، ارائه های تعاملی و آزمون های آنلاین آموزش داده شدند درحالی که گروه کنترل با روش معمول تدریس آموزش بیافتند. در ایین پژوهش مدل تحلیل کواریانس چندمتغیره برای بررسی تفاوت های میان دو گروه و کنترل متغیرهای مداخله ای به کار برده شد و روالیته ابزارهای اندازه گیری مدیریت کلاس و انگیزه تحصیلی با روش روایی محتوایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان داد که گروه آزمایش نسبت به گروه کنترل بهبود معناداری در مدیریت کلاس و مشارکت دانش آموزان نشان دادند و میزان بی نظمی ها و نیاز به مداخله معلم در گروه آزمایش کاهش یافت. همچنان نتایج تحلیل کواریانس نشان داد که تولید محتوای دیجیتال تاثیر مثبت و معناداری بر انگیزه تحصیلی دانش آموزان، به ویژه بر ابعاد علاقه تحصیلی و احساس شایستگی، دارد. علاوه برآنمقایسه میان دو گروه نشان داد که محتوای دیجیتال تعاملی نسبت به محتوای غیرتعاملی تاثیر بیشتری بر مشارکت تحصیلی دانش آموزان داشت و موجب کاهش خستگی و افزایش حضور فعال آنان در فعالیت های کلاسی شد. درمجموع نتایج این پژوهش بر اهمیت برنامه ریزی هدفمند و گام به گام معلمان در تولید محتوای دیجیتال و استفاده از ابزارهای تعاملی برای بهبود مدیریت کلاس و افزایش انگیزه تحصیلی دانش آموزان تاکید می کند و پیشنهادهای کاربردی در این زمینه ارائه شده است. Abstract This study aims to examine the role of digital content production in improving classroom management and increasing students' academic motivation in schools, and its main purpose is to identify the effect of using multimedia and interactive content on the quality of classroom management and the enhancement of academic motivation. To achieve this goal, a quasi-experimental method with a pretest-posttest design and a control group was used, and students from two experimental and control groups across different grade levels were examined. The experimental group was taught over twelve sessions using teacher-produced digital content such as instructional videos, conceptual animations, interactive presentations, and online quizzes, while the control group received instruction through conventional teaching methods.

کلیدواژه ها:

مدیریت کلاس ، انگیزه تحصیلی ، محتوای دیجیتال ، محتوای تعاملی ، تدریس چندرسانه ای