کاربست یادگیری پروژه محور به عنوان راهبردی نوین در بهبود یادگیری مهارتی پودمان های کار و فناوری دوره اول متوسطه

پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) بر ارتقای عملکرد مهارتی و بهبود انگیزش تحصیلی دانش آموزان در درس کار و فناوری انجام شده است. علی رغم چالش هایی نظیر محدودیت امکانات کارگاهی و غلبه روش های سنتی آموزش، این مطالعه به دنبال آزمودن کارایی مدل پروژه محور در بستری با منابع محدود است. پژوهش حاضر از نوع شبه آزمایشی بوده که با جامعه آماری دانش آموزان دوره اول متوسطه انجام گرفت. داده ها با استفاده از ابزارهای کمی (تحلیل نمرات) و کیفی (پرسش نامه سنجش نگرش و چک لیست های ارزیابی عملکرد) در دو مرحله پیش آزمون و پس آزمون گردآوری شد. پروتکل مداخله شامل طراحی و اجرای پروژه های مهارتی با استفاده از مواد قابل دسترس و بازیافتی در قالب گروه های کاری مشارکتی بود. یافته ها نشان داد که اجرای این رویکرد، میانگین نمرات عملی دانش آموزان را از ۱۴ به ۱۷ (از ۲۰ نمره) افزایش داده و نرخ تکمیل پروژه ها از ۲۷ درصد به ۷۶ درصد ارتقا یافته است. همچنین، تحلیل داده های نگرش سنجی حاکی از افزایش رضایت و علاقه دانش آموزان به یادگیری از ۴۲ درصد به ۸۳ درصد بوده است. نتایج بیانگر آن است که رویکرد یادگیری پروژه محور، حتی در مدارس با محدودیت تجهیزات، می تواند به عنوان راهبردی کارآمد در راستای بهبود درگیری تحصیلی، خلاقیت و کسب مهارت های عملی دانش آموزان مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

یادگیری مبتنی بر پروژه (PBL) ، کار و فناوری ، یادگیری مهارتی ، دوره اول متوسطه ، درگیری تحصیلی