کاربرد هوش مصنوعی و فناوری های نوین در شخصی سازی یادگیری

گسترش فناوری های نوین و ظهور هوش مصنوعی، زمینه های جدیدی را برای تحول در فرایند یاددهی یادگیری و پاسخ گویی به تفاوت های فردی دانش آموزان فراهم کرده است. شخصی سازی یادگیری به عنوان یکی از رویکردهای مهم در آموزش نوین، بر متناسب سازی محتوا، فعالیت های آموزشی، سرعت یادگیری، بازخورد و مسیر آموزشی با ویژگی ها و نیازهای هر یادگیرنده تاکید دارد. هدف پژوهش حاضر، بررسی کاربرد هوش مصنوعی و فناوری های نوین در شخصی سازی یادگیری و شناسایی ظرفیت ها، فرصت ها و چالش های استفاده از این فناوری ها در فرایند آموزشی است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که هوش مصنوعی از طریق تحلیل داده های آموزشی، شناسایی نقاط قوت و ضعف یادگیرندگان، ارائه بازخورد متناسب، پیشنهاد محتوای آموزشی، تنظیم سطح دشواری فعالیت ها و حمایت از یادگیری خودتنظیم می تواند زمینه شخصی تر شدن تجربه یادگیری را فراهم سازد. همچنین فناوری های نوین با افزایش انعطاف پذیری محیط های آموزشی، امکان دسترسی دانش آموزان به منابع متنوع و مسیرهای یادگیری متناسب با نیازهای فردی را افزایش می دهند. با وجود این، چالش هایی مانند ضرورت توانمندسازی معلمان، حفظ حریم خصوصی دانش آموزان، عدالت در دسترسی به فناوری، وابستگی احتمالی به ابزارهای هوشمند و ضرورت توجه به ابعاد اخلاقی و تربیتی استفاده از هوش مصنوعی وجود دارد. بر اساس نتایج، بهره گیری اثربخش از هوش مصنوعی در شخصی سازی یادگیری زمانی امکان پذیر است که فناوری در کنار نقش حرفه ای معلم و با رعایت اصول تربیتی، اخلاقی و عدالت آموزشی مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، فناوری های نوین ، شخصی سازی یادگیری ، یادگیری فردی ، یادگیری خودتنظیم ، فناوری آموزشی ، آموزش هوشمند ، تفاوت های فردی