تاثیر «رنگ درمانی» در بهینه سازی فضای آموزشی

هدف از پژوهش حاضر، بررسی تاثیر رنگ درمانی بر بهینه سازی فضای آموزشی در مدارس ابتدایی بود. این تحقیق از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، توصیفی-پیمایشی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش را کلیه معلمان مدارس ابتدایی ناحیه ۳ شهر تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ تشکیل دادند که از میان آنان با استفاده از فرمول کوکران و روش نمونه گیری طبقه ای تصادفی، ۱۸۰ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. ابزار گردآوری داده ها، پرسشنامه محقق ساخته ای بود که روایی آن توسط ۱۲ نفر از خبرگان معماری، روان شناسی تربیتی و روان شناسی محیطی مورد تایید قرار گرفت (نسبت روایی محتوایی = ۰/۸۲ و شاخص روایی محتوایی = ۰/۸۸) و پایایی آن نیز از طریق ضریب آلفای کرونباخ (α = ۰/۹۳) تایید شد. تجزیه وتحلیل داده ها با استفاده از آزمون های کولموگروف-اسمیرنوف و تی تک نمونه ای در نرم افزار SPSS-۲۶ انجام گرفت. یافته های پژوهش نشان داد که رنگ درمانی بر مولفه های بهینه سازی فضای آموزشی شامل آسایش بصری، توجه و تمرکز، کاهش اضطراب، افزایش خلاقیت و ارتقای انگیزه تحصیلی تاثیر معنادار مثبتی دارد. نتایج این پژوهش می تواند راهنمای عملی برای طراحان فضاهای آموزشی، مدیران مدارس و سیاست گذاران آموزشی در ایجاد محیط های یادگیری اثربخش تر باشد.