بررسی تاثیر مشاوره گروهی بر ارتقای مهارت های اجتماعی و پذیرش همسالان در محیط آموزشی

مشاوره گروهی به دلیل فراهم کردن مشاهده، تمرین، بازخورد و تجربه تعلق می تواند بستری مناسب برای ارتقای مهارت های اجتماعی دانش آموزان باشد. هدف مقاله حاضر بررسی سازوکارهای اثر گروه کوچک و تحلیل رابطه آن با پذیرش همسالان است. روش پژوهش مرور تحلیلی مواضع حرفه ای، فراتحلیل های مشاورمحور، مطالعات آموزش مهارت اجتماعی و پژوهش های روابط همسالان بود. یافته ها نشان می دهند مداخلات اجتماعی و هیجانی ارائه شده توسط مشاوران مدرسه در مجموع اثر کوچک تا متوسط دارند و در یک فراتحلیل، گروه های کوچک اندازه اثر بیشتری از درس های کلاسی نشان داده اند. آموزش مهارت اجتماعی نیز هنگامی موثرتر است که آموزش روانی، الگوسازی، تمرین رفتاری و بازخورد متعادل را ترکیب کند. با این حال، پذیرش همسالان فقط پیامد مهارت فردی نیست و از شهرت قبلی، قلدری، هنجار گروه و فرصت تعامل اثر می پذیرد. بنابراین برنامه باید علاوه بر تغییر رفتار عضو، انتقال مهارت به کلاس و اصلاح اقلیم را طراحی کند. غربالگری اعضا، محرمانگی نسبی، هدف رفتاری روشن، ارزیابی چندمنبعی و پیگیری پس از پایان از شرایط اساسی اند. نتیجه مقاله آن است که گروه موفق هم فرد را توانمند می سازد و هم محیط را برای پذیرش رفتار تازه آماده می کند.

کلیدواژه ها:

مشاوره گروهی ، مهارت اجتماعی ، پذیرش همسالان ، مشاور مدرسه ، نقش آفرینی ، تعلق به مدرسه ، یادگیری اجتماعی و هیجانی