نقش تعاملات اجتماعی در یادگیری فعال و تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان

تعاملات اجتماعی یکی از عناصر اساسی در شکل گیری فرایند یادگیری فعال و رشد توانایی های شناختی دانش آموزان به شمار می رود. یادگیری زمانی عمیق و پایدار می شود که دانش آموز از جایگاه دریافت کننده منفعل اطلاعات خارج شده و در فرایند ساخت، بررسی، تفسیر و کاربرد دانش مشارکت کند. تعامل با همکلاسی ها، گفت وگو، تبادل دیدگاه، فعالیت های گروهی، حل مسئله مشارکتی و مواجهه با دیدگاه های متفاوت، زمینه ای فراهم می کند تا دانش آموز درباره دانسته های خود تامل کرده و دلایل و شواهد مربوط به دیدگاه های مختلف را مورد ارزیابی قرار دهد. در چنین محیطی، یادگیری فعال با تقویت مهارت هایی مانند پرسشگری، استدلال، تحلیل، ارزیابی و تصمیم گیری ارتباط پیدا می کند و زمینه رشد تفکر انتقادی فراهم می شود. تعاملات اجتماعی همچنین می تواند به افزایش مشارکت، مسئولیت پذیری، اعتمادبه نفس و پذیرش دیدگاه های متفاوت در دانش آموزان کمک کند. بر این اساس، توجه به طراحی محیط های آموزشی تعاملی و استفاده از روش های تدریس مشارکتی، گروهی و مسئله محور می تواند نقش مهمی در ارتقای کیفیت یادگیری و پرورش دانش آموزانی فعال، پرسشگر و دارای توانایی تفکر انتقادی داشته باشد. این مقاله با هدف بررسی نقش تعاملات اجتماعی در یادگیری فعال و تقویت تفکر انتقادی دانش آموزان تدوین شده است.

کلیدواژه ها:

تعاملات اجتماعی ، یادگیری فعال ، تفکر انتقادی ، دانش آموزان ، یادگیری مشارکتی ، فعالیت گروهی ، فرایند یادگیری