معلم و هنر «واگذاری مسئولیت»؛ چگونه به دانش آموزان استقلال عمل بدهیم؟

واگذاری تدریجی مسئولیت از معلم به دانش آموز، یکی از موثرترین رویکردهای آموزشی برای پرورش یادگیرندگان مستقل و مسئولیت پذیر است. این مقاله به بررسی هنر «واگذاری مسئولیت» به عنوان یک راهبرد کلیدی در آموزش می پردازد و نشان می دهد که چگونه معلمان می توانند با ایجاد تعادل میان هدایت و آزادی عمل، دانش آموزان را به سمت استقلال در یادگیری سوق دهند. بر اساس نظریه خودتعیین گری و الگوی واگذاری تدریجی مسئولیت، این نوشتار مدلی عملیاتی برای معلمان ارائه می کند که شامل چهار مرحله ی نمایش، هدایت مشترک، یادگیری مشارکتی و یادگیری مستقل است. نتایج بررسی ها نشان می دهد که واگذاری مسئولیت، علاوه بر افزایش انگیزه ی درونی و عملکرد تحصیلی، به پرورش مهارت های حل مسئله و تصمیم گیری در دانش آموزان کمک می کند. در پایان، چالش های پیش روی معلمان در این مسیر و راهکارهای عملی برای غلبه بر آن ها مورد بحث قرار می گیرد.

کلیدواژه ها:

واگذاری تدریجی مسئولیت ، استقلال دانش آموز ، نظریه خودتعیین گری ، یادگیرنده مستقل ، راهبردهای آموزشی