مدرسه و هویت جنسیتی پنهان: چگونه معلم به طور ناخودآگاه کلیشه های جنسیتی را بازتولید می کند؟

مدرسه به عنوان یکی از مهم ترین نهادهای جامعه پذیری، نقشی بنیادین در شکل گیری هویت جنسیتی دانش آموزان ایفا می کند. در کنار برنامه درسی رسمی که به صراحت به دنبال انتقال دانش و مهارت هاست، "برنامه درسی پنهان" متشکل از ارزش ها، نگرش ها و باورهایی که به صورت غیرمستقیم در محیط آموزشی منتقل می شوند، تاثیری عمیق و اغلب ناآگاهانه بر درک دانش آموزان از نقش های جنسیتی دارد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-مروری به بررسی این پرسش می پردازد که چگونه معلمان، به عنوان عاملان اصلی اجرای برنامه درسی پنهان، به طور ناخودآگاه کلیشه های جنسیتی را در تعاملات روزمره کلاسی بازتولید می کنند. یافته ها نشان می دهد که این بازتولید از طریق الگوهای تعاملی متفاوت با دختران و پسران، محتوای غیررسمی کلامی و غیرکلامی، انتظارات جنسیتی زده از توانمندی ها، و بازنمایی های قالبی در محیط مدرسه صورت می گیرد. در نهایت، مقاله بر ضرورت آگاهی بخشی به معلمان نسبت به پیامدهای ناخواسته عملکردشان و توانمندسازی آنان برای اتخاذ رویکردی حساس به جنسیت در فرآیند تدریس تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

برنامه درسی پنهان ، کلیشه جنسیتی ، هویت جنسیتی ، تعامل معلم-دانش آموز ، بازتولید نابرابری