مدرسه ای برای زندگی؛ بازنگری در اهداف آموزش وپرورش با تاکید بر تفکر انتقادی، تاب آوری و مهارت های اجتماعی

مدرسه در جهان معاصر صرفا نهادی برای انتقال دانش و آماده سازی دانش آموزان برای موفقیت در آزمون های تحصیلی نیست، بلکه یکی از مهم ترین نهادهای اجتماعی برای آماده سازی نسل جدید جهت مواجهه آگاهانه، مسئولانه و انعطاف پذیر با مسائل فردی و اجتماعی محسوب می شود. تحولات سریع اجتماعی، گسترش فناوری، تغییر الگوهای ارتباطی، پیچیده تر شدن مسائل شغلی و اجتماعی و افزایش ضرورت مشارکت شهروندی، بازنگری در اهداف سنتی آموزش وپرورش را اجتناب ناپذیر ساخته است. در این شرایط، آموزش تفکر انتقادی، تاب آوری و مهارت های اجتماعی می تواند آموزش رسمی را از الگوی دانش محور صرف به سمت الگوی شایستگی محور و زندگی محور هدایت کند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری توصیفی و با تحلیل و تلفیق منابع منتخب، به بررسی جایگاه مهارت های زندگی، تفکر انتقادی، تاب آوری و شایستگی های اجتماعی در بازتعریف اهداف مدرسه می پردازد. یافته های مطالعات نشان می دهد که آموزش مهارت های زندگی زمانی اثربخش تر است که به صورت منفک و حاشیه ای ارائه نشود، بلکه در برنامه درسی، روش تدریس، روابط مدرسه، ارزشیابی و فرهنگ سازمانی مدرسه ادغام شود. همچنین، تفکر انتقادی می تواند زمینه تصمیم گیری آگاهانه و حل مسئله، تاب آوری ظرفیت سازگاری با دشواری ها و مهارت های اجتماعی امکان تعامل سازنده و مسئولانه با دیگران را فراهم کنند. بر این اساس، «مدرسه برای زندگی» مدرسه ای است که میان دانش، مهارت، نگرش و عمل ارتباط برقرار کرده و دانش آموز را برای زندگی واقعی، نه صرفا موفقیت در امتحان، آماده می کند.

کلیدواژه ها:

مدرسه برای زندگی ، آموزش وپرورش ، تفکر انتقادی ، تاب آوری ، مهارت های اجتماعی ، مهارت های زندگی ، تربیت اجتماعی