تاثیر ایجاد تعارض شناختی هدفمند در آغاز درس بر تغییر نگرش های ضمنی و بهبود درک عمیق مفاهیم انتزاعی در دانش آموزان پایه ششم

مقدمه و هدف: آموزش مفاهیم انتزاعی همواره یکی از چالش های اساسی در دوره ابتدایی، به ویژه پایه ششم، بوده است. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر ایجاد تعارض شناختی هدفمند در آغاز تدریس بر دو مولفه کلیدی یادگیری، یعنی تغییر نگرش های ضمنی و بهبود درک عمیق مفاهیم انتزاعی در دانش آموزان پایه ششم انجام شده است. جامعه آماری این پژوهش را دانش آموزان پایه ششم شهر بیرجند تشکیل می دهند. روش شناسی: این پژوهش از نوع شبه تجربی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و گروه کنترل است. نمونه گیری به روش خوشه ای چندمرحله ای انجام خواهد شد. گروه آزمایش، آموزش را با رویکرد ایجاد تعارض شناختی هدفمند (با استفاده از مثال های نقض و موقعیت های متناقض) دریافت می کنند ، در حالی که گروه کنترل، آموزش را به روش سنتی تجربه می کنند. برای سنجش متغیرها، از ابزارهای معتبر سنجش نگرش های ضمنی و آزمون های درک عمیق از مفاهیم انتزاعی استفاده خواهد شد. یافته های مورد انتظار: انتظار می رود یافته ها نشان دهند که ایجاد تعارض شناختی در ابتدای درس، با ایجاد ناهماهنگی در ساختارهای شناختی قبلی دانش آموزان، آن ها را به بازنگری در باورها و نگرش های ضمنی خود وادار می سازد . این فرآیند، که با نظریه تعادل بندی پیاژه (مراحل همگون سازی و اسکان) قابل تبیین است ، به شکل گیری درکی عمیق تر و پایدارتر از مفاهیم انتزاعی منجر خواهد شد. به عبارت دیگر، تعارض شناختی به عنوان پلی میان دانسته های پیشین و دانش جدید عمل کرده و بازسازی شناختی را تسهیل می کند . نتیجه گیری و کاربردها: این پژوهش می تواند بینش های ارزشمندی برای طراحان برنامه های درسی و معلمان پایه ششم در شهر بیرجند و سایر مناطق فراهم آورد تا با به کارگیری هدفمند تعارض شناختی، گامی موثر در جهت تغییر نگرش های ضمنی و ارتقای سطح یادگیری عمیق دانش آموزان بردارند. نتایج این تحقیق همچنین می تواند به غنی سازی روش های تدریس فعال و بهبود کیفیت آموزش در دروس انتزاعی کمک کند .

کلیدواژه ها:

تعارض شناختی ، نگرش های ضمنی ، درک عمیق ، مفاهیم انتزاعی ، پایه ششم ، بیرجند