بررسی نقش انعطاف پذیری آموزشی معلم در پاسخگویی به نیازهای یادگیری دانش آموزان در دوره های مختلف تحصیلی

انعطاف پذیری آموزشی معلم یکی از مولفه های مهم در شکل گیری فرایند یاددهی یادگیری اثربخش است و می تواند زمینه پاسخگویی مناسب به تفاوت های فردی، نیازهای آموزشی و ویژگی های متنوع دانش آموزان را فراهم سازد. هدف پژوهش حاضر، بررسی نقش انعطاف پذیری آموزشی معلم در پاسخگویی به نیازهای یادگیری دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی همبستگی انجام شد و جامعه آماری آن را دانش آموزان دوره های ابتدایی و متوسطه تشکیل دادند که از میان آنان ۳۲۰ نفر به شیوه نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. برای گردآوری داده ها از پرسشنامه انعطاف پذیری آموزشی معلم و پرسشنامه نیازهای یادگیری دانش آموزان استفاده شد. داده های گردآوری شده با استفاده از شاخص های آمار توصیفی و آزمون های استنباطی مورد تجزیه وتحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بین انعطاف پذیری آموزشی معلم و میزان پاسخگویی به نیازهای یادگیری دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد. همچنین، مولفه های انعطاف در روش های تدریس، تنوع بخشی به فعالیت های آموزشی، تعدیل شیوه ارزشیابی، توجه به تفاوت های فردی و انعطاف در مدیریت کلاس، نقش معناداری در پاسخگویی به نیازهای یادگیری دانش آموزان داشتند. نتایج همچنین نشان داد دانش آموزانی که معلمان آنان از انعطاف پذیری آموزشی بیشتری برخوردار بودند، در زمینه انگیزه یادگیری، مشارکت کلاسی، درک مفاهیم و احساس رضایت از فرایند آموزش وضعیت مطلوب تری داشتند. بر اساس یافته های پژوهش، انعطاف پذیری آموزشی را می توان یکی از ظرفیت های حرفه ای مهم معلمان برای مواجهه با تنوع نیازهای یادگیری در دوره های مختلف تحصیلی دانست. بنابراین، توجه به توسعه این شایستگی در برنامه های توانمندسازی حرفه ای معلمان و فراهم کردن زمینه استفاده از روش های متنوع و متناسب با شرایط دانش آموزان می تواند به ارتقای کیفیت آموزش و بهبود تجربه یادگیری آنان کمک کند.

کلیدواژه ها:

انعطاف پذیری آموزشی ، نیازهای یادگیری ، روش های تدریس ، تفاوت های فردی ، کیفیت آموزش