تاثیر سبک های تربیتی معلمان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان

سبک تربیتی و شیوه تعامل معلم با دانش آموز از عوامل مهم موثر بر کیفیت فرایند یاددهی یادگیری و پیامدهای آموزشی مدرسه به شمار می رود. معلم تنها انتقال دهنده اطلاعات درسی نیست، بلکه از طریق نحوه برقراری ارتباط، میزان حمایت عاطفی، شیوه اعمال قوانین، نوع بازخورد، چگونگی برخورد با خطاها و میزان مشارکت دادن دانش آموزان، فضای روانی و آموزشی کلاس را شکل می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر سبک های تربیتی معلمان بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعه اسنادی و تحلیل منابع علمی انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد سبک تربیتی معلم می تواند از طریق افزایش انگیزش، تقویت خودکارآمدی، ایجاد احساس امنیت، افزایش مشارکت کلاسی، بهبود روابط بین فردی و فراهم کردن فرصت برای یادگیری فعال، بر پیشرفت تحصیلی دانش آموزان اثرگذار باشد. در مقابل، سبک های تربیتی بیش از اندازه سخت گیرانه، تحکم آمیز یا بی تفاوت می توانند موجب کاهش انگیزش، اضطراب، کناره گیری از فعالیت های آموزشی و تضعیف عملکرد تحصیلی شوند. همچنین شواهد نشان می دهد سبک های تعاملی، حمایتگر و مشارکت محور، در مقایسه با شیوه های صرفا دستوری، ظرفیت بیشتری برای ایجاد محیط یادگیری مطلوب دارند. بنابراین، توانمندسازی معلمان در زمینه مهارت های ارتباطی، مدیریت کلاس، شناخت نیازهای فردی دانش آموزان و استفاده متعادل از اقتدار و حمایت عاطفی می تواند در ارتقای پیشرفت تحصیلی دانش آموزان موثر باشد.

کلیدواژه ها:

سبک تربیتی معلم ، پیشرفت تحصیلی ، دانش آموزان ، مدیریت کلاس ، تعامل معلم و دانش آموز ، انگیزش تحصیلی ، یادگیری