تاثیر سبک های رهبری بر میزان مشارکت مدنی شهروندان در مدیریت محله محور

مشارکت مدنی شهروندان یکی از ارکان اساسی مدیریت مطلوب شهری و تحقق حکمرانی محلی به شمار می رود و در سطح محله، زمینه را برای شناسایی دقیق تر نیازهای اجتماعی، افزایش مسئولیت پذیری عمومی و بهبود کیفیت تصمیم گیری های شهری فراهم می کند. با این حال، میزان مشارکت شهروندان تنها به وجود سازوکارهای رسمی مشارکت وابسته نیست، بلکه نحوه هدایت، تعامل و ارتباط مدیران محلی با شهروندان نیز نقش تعیین کننده ای در شکل گیری و استمرار آن دارد. سبک رهبری مدیران می تواند از طریق ایجاد اعتماد، تقویت ارتباطات دوسویه، افزایش احساس تعلق، فراهم کردن زمینه گفت وگو و دادن فرصت اثرگذاری به شهروندان، مشارکت آنان را در امور محله افزایش دهد. در مقابل، سبک های رهبری اقتدارگرایانه و تمرکزگرا ممکن است موجب کاهش انگیزه شهروندان، تضعیف اعتماد عمومی و تبدیل مشارکت به حضور صوری شود. هدف مقاله حاضر بررسی تاثیر سبک های رهبری بر میزان مشارکت مدنی شهروندان در مدیریت محله محور است. پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی یافته های پژوهش های پیشین انجام شده است. یافته ها نشان می دهد که سبک رهبری مشارکتی، تحول آفرین و تعاملی، بیشترین ظرفیت را برای افزایش مشارکت مدنی شهروندان دارد؛ زیرا این سبک ها بر اعتماد، گفت وگو، توانمندسازی، مسئولیت پذیری و مشارکت در تصمیم گیری تاکید می کنند. همچنین مشخص شد که مدیریت محله محور زمانی می تواند به مشارکت واقعی شهروندان منجر شود که مدیران محلی از رویکرد دستوری فاصله گرفته و شهروندان را به عنوان کنشگران فعال و شریک در فرایند مدیریت شهری در نظر بگیرند. بر این اساس، اصلاح سبک های رهبری مدیران محلی، آموزش مهارت های ارتباطی و مشارکتی و تقویت نهادهای محله ای می تواند زمینه افزایش مشارکت مدنی و ارتقای کارآمدی مدیریت محله محور را فراهم کند.

کلیدواژه ها:

سبک های رهبری ، مشارکت مدنی ، مشارکت شهروندی ، مدیریت محله محور ، مدیریت شهری ، رهبری مشارکتی ، حکمرانی محلی