تاثیر هوش هیجانی آموزگار بر کیفیت تعاملات آموزشی و جو کلاس

هوش هیجانی آموزگار یکی از عوامل مهم در شکل گیری روابط انسانی و کیفیت فرایند یاددهی یادگیری در کلاس درس است. معلم در محیط آموزشی علاوه بر انتقال دانش و مهارت، از طریق نحوه برخورد، شیوه ارتباط، میزان همدلی، کنترل هیجان ها و واکنش به رفتار دانش آموزان، فضای عاطفی و اجتماعی کلاس را تحت تاثیر قرار می دهد. هدف پژوهش حاضر بررسی تاثیر هوش هیجانی آموزگار بر کیفیت تعاملات آموزشی و جو کلاس است. این پژوهش با رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از روش مطالعه اسنادی انجام شده است. یافته های حاصل از بررسی منابع نشان می دهد که برخورداری معلم از خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت برقراری ارتباط می تواند زمینه ایجاد روابط آموزشی مثبت، افزایش مشارکت دانش آموزان، کاهش تعارض های کلاسی و تقویت احساس امنیت و اعتماد را فراهم سازد. همچنین، هوش هیجانی بالاتر آموزگار می تواند به مدیریت مناسب تر موقعیت های تنش زا، پاسخ گویی منطقی به رفتارهای نامناسب و ایجاد جوی حمایتگر و مشارکت محور در کلاس کمک کند. در مقابل، ضعف در مدیریت هیجان ها ممکن است موجب افزایش تنش، کاهش کیفیت ارتباط معلم و دانش آموز و ایجاد فضای آموزشی نامطلوب شود. بر این اساس، توجه به تقویت مهارت های هیجانی آموزگاران می تواند به عنوان یکی از مولفه های مهم توانمندسازی حرفه ای آنان مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، آموزگار ، تعاملات آموزشی ، جو کلاس ، ارتباط معلم و دانش آموز ، مدیریت کلاس ، یاددهی یادگیری