تاثیر هوش مصنوعی بر ارزشیابی و سنجش پیشرفت تحصیلی

تحولات شتابان هوش مصنوعی، فرایندهای آموزشی را با تغییرات بنیادین مواجه ساخته و یکی از حوزه هایی که بیش از گذشته تحت تاثیر این فناوری قرار گرفته، ارزشیابی و سنجش پیشرفت تحصیلی است. الگوهای سنتی ارزشیابی عمدتا بر آزمون های دوره ای، نمره دهی و قضاوت معلم درباره عملکرد دانش آموز استوارند؛ در حالی که ابزارهای مبتنی بر هوش مصنوعی امکان تحلیل مستمر داده های یادگیری، ارائه بازخورد شخصی سازی شده، شناسایی نقاط قوت و ضعف، پیش بینی روند پیشرفت و طراحی فعالیت های متناسب با نیازهای فردی را فراهم کرده اند. پژوهش حاضر با رویکرد مروری توصیفی، تاثیر هوش مصنوعی بر ارزشیابی و سنجش پیشرفت تحصیلی دانش آموزان را بررسی و ظرفیت ها، محدودیت ها و الزامات استفاده مسئولانه از آن را تحلیل می کند. بررسی منابع نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند ارزشیابی را از یک فرایند مقطعی و عمدتا نتیجه محور به فرایندی مستمر، داده محور، تشخیصی و تا حد زیادی شخصی سازی شده تبدیل کند. همچنین، چت بات ها و سامانه های هوشمند می توانند با تعامل مستمر با دانش آموز، فرصت بیشتری برای پرسشگری، دریافت بازخورد و اصلاح یادگیری فراهم کنند. با این حال، اتکای افراطی به الگوریتم ها، سوگیری داده ها، حریم خصوصی، شفافیت تصمیم گیری، خطاهای محتوایی و دشواری سنجش مهارت های پیچیده انسانی از جمله تفکر انتقادی و خلاقیت، چالش های اساسی این تحول محسوب می شوند. بر اساس یافته های بررسی شده، هوش مصنوعی زمانی می تواند کیفیت ارزشیابی تحصیلی را ارتقا دهد که در نقش ابزار پشتیبان معلم و در چارچوب اصول عدالت آموزشی، نظارت انسانی و اعتبارسنجی علمی به کار گرفته شود.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، ارزشیابی آموزشی ، سنجش پیشرفت تحصیلی ، یادگیری شخصی سازی شده ، بازخورد آموزشی ، ارزشیابی هوشمند ، دانش آموزان