ارتباط بین نوآوری آموزشی و موفقیت تحصیلی

پژوهش حاضر با هدف بررسی ارتباط بین نوآوری آموزشی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان انجام شد. روش پژوهش توصیفی همبستگی بود و جامعه آماری آن را کلیه دانش آموزان دوره متوسطه تشکیل دادند. داده ها با استفاده از ابزارهای مرتبط با سنجش نوآوری آموزشی و موفقیت تحصیلی گردآوری و با بهره گیری از ضریب همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شدند. یافته ها نشان داد که بین نوآوری آموزشی و موفقیت تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد \((r=۰/۶۲)\). همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون چندگانه نشان داد که مولفه های روش های تدریس فعال، ارزشیابی نوین و بازخورد، و ادغام فناوری های نوین آموزشی، در مجموع ۴۶ درصد از واریانس موفقیت تحصیلی دانش آموزان را تبیین می کنند. در میان مولفه های بررسی شده، روش های تدریس فعال بیشترین سهم را در پیش بینی موفقیت تحصیلی داشتند. بر اساس نتایج، به کارگیری هدفمند نوآوری های آموزشی می تواند از طریق افزایش مشارکت دانش آموزان، تقویت انگیزش یادگیری، فراهم سازی بازخورد مستمر و ایجاد فرصت های یادگیری عمیق، زمینه ارتقای عملکرد تحصیلی آنان را فراهم آورد. بنابراین، گذار از الگوهای سنتی تدریس به رویکردهای فعال، تعاملی و فناورانه، ضرورتی اساسی برای بهبود کیفیت فرایند یاددهی یادگیری در مدارس به شمار می رود.

کلیدواژه ها:

نوآوری آموزشی ، موفقیت تحصیلی ، روش های تدریس فعال ، فناوری های آموزشی ، ارزشیابی نوین ، بازخورد آموزشی