آموزش آنلاین و تاثیر آن بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر آموزش آنلاین بر عملکرد تحصیلی دانش آموزان در مقاطع مختلف تحصیلی انجام شده است. با توجه به رشد شتابان فناوری های اطلاعاتی و ارتباطی و به ویژه پس از همه گیری ویروس کرونا، نظام های آموزشی جهان ناگزیر به تغییر رویکرد از آموزش سنتی حضوری به سمت آموزش الکترونیکی و آنلاین شدند. این دگرگونی سریع، پرسش های بنیادینی را درباره اثربخشی، کارآمدی و نیز چالش های این نوع آموزش در مقایسه با روش های مرسوم مطرح ساخته است. در این مطالعه که به روش توصیفی - تحلیلی و با رویکرد فراترکیب و نیز پیمایشی در میان نمونه ای به حجم ۴۰۰ نفر از دانش آموزان، معلمان و والدین در شهر تهران انجام شد، داده ها با استفاده از پرسشنامه های استاندارد عملکرد تحصیلی فام و تیلور (۱۹۹۹) و پرسشنامه محقق ساخته سنجش نگرش به آموزش آنلاین گردآوری گردید. یافته های پژوهش نشان داد که رابطه معناداری میان آموزش آنلاین و عملکرد تحصیلی وجود دارد، اما این رابطه به شدت از عواملی چون سطح سواد دیجیتال دانش آموزان، کیفیت زیرساخت های فنی، تعامل استاد - شاگرد و نیز روش های تدریس تعاملی تاثیر می پذیرد. به عبارت دیگر، آموزش آنلاین به خودی خود نه بهبود دهنده و نه تضعیف کننده قطعی عملکرد تحصیلی است، بلکه نحوه اجرا، بستر فراهم شده و میزان آمادگی افراد، نقش تعیین کننده تری ایفا می کند. همچنین نتایج نشان داد دانش آموزان مقاطع بالاتر (دبیرستان) نسبت به دانش آموزان دوره ابتدایی، سازگاری بیشتری با آموزش آنلاین داشته و عملکرد بهتری از خود نشان داده اند. در پایان، پژوهش حاضر بر لزوم طراحی برنامه های توانمندسازی دیجیتال، بهبود زیرساخت های ارتباطی و تلفیق هوشمندانه آموزش حضوری و آنلاین (آموزش ترکیبی) تاکید می کند.

کلیدواژه ها:

آموزش آنلاین ، عملکرد تحصیلی ، دانش آموزان ، یادگیری الکترونیکی ، آموزش ترکیبی ، فناوری آموزشی