تحلیل رابطه میان اضطراب تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در کودکان مواجه با اختلالات یادگیری

هدف پژوهش حاضر تحلیل رابطه میان اضطراب تحصیلی و پیشرفت تحصیلی در کودکان مواجه با اختلالات یادگیری بود و این موضوع از آن جهت اهمیت داشت که اضطراب می تواند عملکرد آموزشی و هیجانی این کودکان را به طور هم زمان تحت تاثیر قرار دهد. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی همبستگی بود. جامعه آماری شامل کودکان دارای اختلالات یادگیری مراجعه کننده به مراکز آموزشی و توان بخشی بود و نمونه با روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شد. داده ها با استفاده از پرسشنامه اضطراب تحصیلی و بررسی نمرات پیشرفت تحصیلی گردآوری شد. در روند اجرا، پس از شناسایی افراد واجد شرایط و اخذ رضایت والدین، ابزارها در محیطی آرام و با رعایت اصول اخلاقی تکمیل شد. برای تحلیل داده ها از شاخص های آمار توصیفی مانند میانگین و انحراف معیار و نیز از آزمون های استنباطی استفاده گردید. مدل تحلیل مطالب بر پایه همبستگی و رگرسیون خطی چندگانه طراحی شد تا میزان و جهت رابطه میان متغیرهای پژوهش مشخص شود. نتایج نشان داد میان اضطراب تحصیلی و پیشرفت تحصیلی رابطه ای منفی و معنادار وجود دارد. بدین معنا که با افزایش اضطراب تحصیلی، میزان پیشرفت تحصیلی کاهش می یابد. همچنین مولفه هایی مانند نگرانی از شکست، ترس از ارزیابی و احساس ناتوانی تحصیلی نقش مهمی در تضعیف عملکرد درسی داشتند. یافته ها نشان دادند که اضطراب تحصیلی یکی از پیش بینی کننده های معنادار پیشرفت تحصیلی در این گروه از کودکان است. بنابراین، توجه هم زمان به جنبه های آموزشی و هیجانی می تواند در بهبود عملکرد تحصیلی آنان موثر باشد. در مجموع، نتایج پژوهش بر ضرورت حمایت خانواده، مداخله آموزشی مناسب و تقویت راهبردهای کاهش اضطراب در کودکان دارای اختلالات یادگیری تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

اضطراب تحصیلی ، پیشرفت تحصیلی ، اختلالات یادگیری ، کودکان ، عملکرد تحصیلی