نقش هوش هیجانی معلمان در کاهش اضطراب دانش آموزان

هوش هیجانی یکی از عوامل مهم در کیفیت روابط انسانی و به ویژه در محیط های آموزشی است. معلم علاوه بر نقش آموزشی، در شکل گیری فضای عاطفی کلاس و وضعیت روانی دانش آموزان نیز تاثیرگذار است. اضطراب دانش آموزان، به خصوص در موقعیت هایی مانند امتحان، پاسخ گویی در کلاس و ارزیابی تحصیلی، می تواند تمرکز، مشارکت و عملکرد آنان را تحت تاثیر قرار دهد. پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش هوش هیجانی معلمان در کاهش اضطراب دانش آموزان انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر روش توصیفی تحلیلی است و اطلاعات آن با استفاده از مطالعات کتابخانه ای و بررسی منابع مرتبط با موضوع گردآوری شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که مولفه هایی مانند خودآگاهی، خودتنظیمی، همدلی و مهارت های اجتماعی معلم می توانند در ایجاد فضای امن و حمایتگر در کلاس موثر باشند. معلمانی که توانایی مناسبی در مدیریت هیجان های خود و درک احساسات دانش آموزان دارند، معمولا با آرامش بیشتری با موقعیت های دشوار برخورد کرده و از ایجاد فضای تهدیدآمیز جلوگیری می کنند. ایجاد رابطه مثبت میان معلم و دانش آموز، پذیرش اشتباهات و کاهش سرزنش و مقایسه نیز می تواند احساس امنیت روانی دانش آموزان را افزایش دهد. بر این اساس، تقویت هوش هیجانی معلمان می تواند به عنوان یکی از عوامل موثر در کاهش اضطراب دانش آموزان و بهبود کیفیت فرایند یاددهی یادگیری مورد توجه قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

هوش هیجانی ، معلم ، اضطراب دانش آموزان ، امنیت روانی ، رابطه معلم و دانش آموز