ارزیابی رابطه حمایت اجتماعی ادارک شده از معلم با ارتقای امید تحصیلی و سازگاری دانش آموزان

پژوهش حاضر با هدف ارزیابی رابطه بین حمایت اجتماعی ادراک شده از سوی معلم با ارتقای امید تحصیلی و سازگاری دانش آموزان به مرحله اجرا درآمد. این مطالعه از منظر هدف، کاربردی و از حیث نحوه گردآوری داده ها، توصیفی–همبستگی مبتنی بر مدل یابی معادلات ساختاری بود که در جامعه آماری دانش آموزان به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای متناسب به اجرا رسید. ابزارهای گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه های استاندارد حمایت اجتماعی معلم، امید تحصیلی و مقیاس سازگاری دانش آموزان بود که روایی و پایایی آن ها با شاخص های آماری و آلفای کرونباخ به تایید رسید. جهت تجزیه وتحلیل داده ها، از آزمون های آمار توصیفی و استنباطی شامل همبستگی پیرسون و تحلیل مسیر به کمک نرم افزارهای SPSS و SmartPLS استفاده گردید. مدل تحلیل مطالب بر پایه برازش الگوی مفهومی اثرات مستقیم و غیرمستقیم متغیرهای پیش بین و واسطه ای بر مولفه های سازگاری پیاده سازی و ارزیابی شد. یافته های حاصل از پژوهش بیانگر آن بود که بین حمایت اجتماعی ادراک شده از معلم و افزایش امید تحصیلی دانش آموزان رابطه مثبت و معناداری وجود دارد ($P < ۰.۰۱$). همچنین نتایج تایید کرد که رفتارهای حمایتی عاطفی، آموزشی و بازخوردی معلم، تاثیر مستقیم و معناداری بر ارتقای ابعاد سازگاری تحصیلی، اجتماعی و عاطفی دارد. افزون بر این، امید تحصیلی توانست نقش متغیر میانجی موثر را در تسهیل اثرگذاری حمایت های همه جانبه معلم بر ارتقای سازگاری ایفا کند. برازش مطلوب مدل ساختاری نشان داد که ادراک توجه و شفقت آموزشی از سوی معلم، احساس خودکارآمدی و سرزندگی تحصیلی را به طور چشمگیری در فراگیران بهبود می بخشد. در نهایت، یافته های این پژوهش ضرورت بهینه سازی جو عاطفی کلاس و توانمندسازی معلمان در به کارگیری رفتارهای حامی پرور را جهت پیشرفت تحصیلی دانش آموزان مورد تاکید قرار می دهد.

کلیدواژه ها:

حمایت اجتماعی ادراک شده معلم ، امید تحصیلی ، سازگاری دانش آموزان ، تحلیل مسیر ، مدل سازی معادلات ساختاری