آسیب شناسی وابستگی دانش آموزان به هوش مصنوعی در فرآیند تفکر علمی

ظهور سریع فناوری های مبتنی بر هوش مصنوعی، به ویژه مدل های زبانی بزرگ، تحولی عمیق در عرصه آموزش و پرورش ایجاد کرده است. دانش آموزان امروز به طور فزاینده ای از این ابزارها برای انجام تکالیف، حل مسائل و تولید محتوای علمی بهره می گیرند. در حالی که این فناوری ها می توانند فرصت های آموزشی ارزشمندی فراهم کنند، وابستگی افراطی به آن ها می تواند آسیب های جدی به فرآیند تفکر علمی دانش آموزان وارد سازد. این مقاله با رویکردی تحلیلی-توصیفی به آسیب شناسی وابستگی دانش آموزان به هوش مصنوعی در فرآیند تفکر علمی می پردازد. یافته ها نشان می دهد که این وابستگی منجر به تضعیف مهارت های تفکر انتقادی، کاهش خلاقیت، تضعیف توانایی حل مسئله، ایجاد توهم دانش، و شکل گیری عادات شناختی سطحی می شود. در پایان، راهکارهایی برای استفاده متعادل و سازنده از هوش مصنوعی در آموزش ارائه می گردد.

کلیدواژه ها:

هوش مصنوعی ، تفکر علمی ، وابستگی شناختی ، تفکر انتقادی.