مدل سازی اثر رهبری توانمندساز محیطی بر خلاقیت سبز: نقش میانجی یادگیری سبز و نقش تعدیل گر ساختار سازمانی

رهبری توانمندسازی در پرورش رفتار خلاق سبز در میان کارکنان ایجاد می کند. این امر بر نیاز حیاتی محققان رهبری برای بررسی بیشتر سبک های رهبری سبز (به عنوان مثال رهبری توانمندساز خاص محیطی) در بخش های خدمات تاکید می کند. هدف چنین کاوشی افزایش درک ما از حوزه دانش بین رهبری توانمندساز خاص محیطی و پیوند خلاقیت سبز است.این پژوهش با هدف تاثیر رهبری توانمندساز خاص محیطی بر خلاقیت سبز با میانجی گری جهت گیری یادگیری سبز و تعدیلگری ساختار سازمانی: مورد مطالعه سازمان امور دانشجویان انجام گرفت. روش تحقیق توصیفی از نوع همبستگی بود. جامعه آماری پژوهش شامل کلیه کارکنان سازمان امور دانشجویان به تعداد ۱۵۰ نفر می باشد. روش نمونه گیری به صورت تصادفی ساده بود. حجم نمونه با توجه به فرمول کوکران در زمان جمع آوری اطلاعات میدانی تعیین شد. که با جامعه حاضر برابر با ۱۰۸ نفر تعیین شد.از پرسشنامه های رهبری توانمندساز خاص محیطی (بادار و همکاران، ۲۰۲۳)، جهت گیری یادگیری سبز(لی و همکاران، ۲۰۱۸)، ساختار سازمانی(بله ایلتاس و همکاران، ۲۰۲۲ ) و خلاقیت سبز(میسی و همکاران، ۲۰۲۲)برای جمع آوری داده ها استفاده شد. نتایج نشان داد در بخش استنباطی نیز که توسط نرم افزار Smart-PLS داده-های پژوهش مورد تجزیه و تحلیل واقع شدند و ضمن تایید فرضیات مشخص شدکه رهبری توانمندساز خاص محیطی بر خلاقیت سبز ،رهبری توانمندساز خاص محیطی بر جهت گیری یادگیری سبز تاثیر دارد. همچنین رهبری توانمندساز خاص محیطی بر جهت گیری یادگیری سبز با نقش تعدیلگر ساختار سازمانی تاثیر دارد. همچنین نتایج آزمون سوبل نشان داد که رهبری توانمندساز خاص محیطی بر خلاقیت سبز با نقش میانجی جهت گیری یادگیری سبز با مقدار بحرانی ۵۰۵/۱۱ تاثیر دارد.

کلیدواژه ها:

رهبری توانمندساز خاص محیطی ، خلاقیت سبز ، جهت گیری یادگیری سبز