بنیادهای مدیریت تکنولوژیک شهر با استفاده از اینترنت اشیا (IoT)، هوش مصنوعی و تحلیل داده های بزرگ (نمونه موردی: شهر کهریزسنگ)

در حال حاضر، یکی از چالش های اساسی در حوزه توسعه شهری، نبود چارچوبی یکپارچه و عملیاتی برای تلفیق فناوری های پیشرفته با اهداف پایداری شهری است؛ به گونه ای که این ادغام بتواند هم زمان به وجوه فنی، نهادی و زیست محیطی پاسخ گوید. پژوهش پیش رو با هدف تدوین الگویی جامع برای پایداری در کلان شهرهای هوشمند صورت گرفته است، به گونه ای که این الگو، نیازهای سه گانه اقتصادی، اجتماعی و اکولوژیک را در بستر مدیریت یکپارچه شهری – با تاکید بر منطقه کهریزسنگ – پوشش دهد. این مطالعه با بهره گیری از روش شناسی آمیخته (کیفی-کمی) و مرور نظام مند منابع علمی منتشرشده بین سال های ۲۰۱۸ تا ۲۰۲۶، همراه با رویکردی تلفیقی و مسئله محور، شاخص های بنیادین پایداری و فناوری های نوظهور شهری را شناسایی کرده و در قالبی نظری منسجم ارائه نموده است. بر اساس نتایج، کاربرد هماهنگ فناوری هایی چون زیرساخت حسگرهای متصل، الگوریتم های یادگیرنده، پردازش کلان داده ها و سامانه های موقعیت محور، افزون بر افزایش کارایی ارائه خدمات عمومی، به ارتقای کیفیت محیط زیست، تسهیل مشارکت شهروندان و شفاف سازی فرایندهای تصمیم گیری شهری کمک شایانی می کند. الگوی استخراجی این تحقیق، روابط چندسویه میان لایه های فناورانه، ساختارهای مدیریتی و مولفه های پایداری را در قالب رهیافت هایی راهبردی ترسیم می نماید که می تواند به عنوان نقشه راهی عملیاتی برای برنامه ریزان و متولیان شهری در مسیر تحقق توسعه هوشمند و پایدار مورد استفاده قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

ساماندهی فضاهای شهر ، اینترنت اشیا ، هوش مصنوعی ، داده های بزرگ ، کهریزسنگ