بررسی گونه های بومی درکاهش مصرف آب فضای سبز شهری

افزایش جمعیت شهری و تغییرات اقلیمی، مدیریت منابع آب را به یکی از چالش های اساسی تبدیل کرده است. فضای سبز شهری سهم قابل توجهی در مصرف آب شیرین دارد و انتخاب گونه های گیاهی مناسب، نقشی کلیدی در بهینه سازی مصرف آب ایفا می کند. این مقاله با هدف بررسی نقش گونه های بومی در کاهش مصرف آب فضای سبز شهری و شناسایی مکانیسم های موثر، مطالعات موردی موفق، موانع پیاده سازی و راهبردهای سیاستی مرتبط، به مرور نظام مند پژوهش های معتبر بین المللی پرداخته است. این مطالعه به روش مرور نظام مند و با بررسی مقالات علمی منتشرشده در بازه زمانی ۲۰۲۰ تا ۲۰۲۶ از پایگاه های معتبر مانند Scopus، Web of Science و ScienceDirect انجام شده است. معیارهای ورود شامل مقالات اصیل با موضوع گونه های بومی، مصرف آب شهری و مدیریت فضای سبز بود و در نهایت ۵۲ مقاله برای تحلیل نهایی انتخاب گردید. اولویت دهی به گونه های بومی در طراحی فضای سبز شهری، یک راهکار اثبات شده و چندوجهی برای کاهش مصرف آب و ارتقای تاب آوری شهری در برابر تغییرات اقلیمی است. موفقیت بلندمدت این برنامه ها به پایش مستمر، مشارکت شهروندان، هماهنگی بین نهادی و تدوین سیاست های تشویقی یکپارچه وابسته است.

کلیدواژه ها:

گونه های بومی ، کاهش مصرف آب ، فضای سبز شهری ، مدیریت پایدار ، تنش خشکی ، سازگاری اکولوژیک ، سیاست گذاری شهری