هوش مصنوعی مولد و مزیت رقابتی پایدار: مروری بر نقش قابلیت های پویا در سازمان ها

هوش مصنوعی مولد به عنوان یک فناوری تحول آفرین پتانسیل بالایی در تغییر پارادایم های مدیریت استراتژیک و ایجاد مزیت رقابتی پایدار دارد. با این حال، مکانیسم دقیق تاثیر آن بر قابلیت های پویای سازمان و نحوه تبدیل این قابلیت ها به مزیت رقابتی پایدار همجنان نیازمند واکاوی دقیق است. هدف اصلی این پژوهش تحلیل نقش هوش مصنوعی مولد در ارتقای ابعاد سه گانه قابلیت های پویا (حس گری، جذب و تبدیل) و تاثیر آن بردستیابی به مزیت رقابتی پایدار است. این مطالعه از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، مروری-توصیفی است که با بررسی نظام مند ادبیات نظری و پژوهش های اخیر انجام شده است. یافته ها نشان می دهند که هوش مصنوعی مولد فراتر از یک ابزاار عملیاتی به عنوان یک «فرا-قابلیت» پویا عمل کرده و با پردازش داده های حجیم و بدون ساختار بعد حس گری را به یک فرایند بلادرنگ و پیش بینانه تبدیل می کنددر بعد جذب، با شبیه سازی سناریوها و کاهش تاخیر در تصمیم گیری، و در بعد تبدیل، با بازارایی چابک فرایندها و توانمند سازی کارکنان، سازمان ها را متحول می سازد. با این وجود تبدیل این مزایا به مزیت رقابتی پایدار مستلزم غلبه بر چالش هایی همچون توهم هوش مصنوعی، سوگیری الگوریتمی، امنیت داده ها و مقاومت نیروی انسانی است. در نهایت، ااین پژوهش نشان می دهد که مزیت رقابتی پایدار صرفاا از طریق به کارگیری فناوری حاصل نمی شود؛ بلکه نیازمند هم افزایی قابلیت های پویا، حاکمیت داده ای قوی و همکاری انسان و ماشین است.