طراحی مدل سنجش بلوغ مدیریت بحران در شهرداری تهران با تاکید بر گذار از واکنش محوری به پیشگیری محوری

مدیریت بحران در کلان شهر تهران، به دلیل تراکم جمعیت، گستردگی زیرساخت ها، تنوع مخاطرات طبیعی و انسان ساخت و پیچیدگی شبکه های خدماتی، نیازمند گذار از رویکرد واکنشی به رویکردی پیشگیرانه، تاب آور و مبتنی بر یادگیری سازمانی است. هدف این پژوهش، طراحی مدل سنجش بلوغ مدیریت بحران در شهرداری تهران با تاکید بر تقویت ظرفیت های پیشگیری، آمادگی، کاهش آسیب پذیری و ارتقای تاب آوری شهری است. پژوهش از نظر هدف، کاربردی و از نظر روش، آمیخته اکتشافی است. در مرحله کیفی، مولفه ها و شاخص های بلوغ مدیریت بحران از طریق مطالعه ادبیات علمی، اسناد بالادستی و مصاحبه نیمه ساختاریافته با خبرگان مدیریت شهری و بحران شناسایی و با روشه ساختاریافته با خبرگان مدیریت شهری و بحران شناسایی و با روش با استفاده از پرسش نامه خبرگان و کارکنان مرتبط ارزیابی و ساختار مدل با روش های تحلیل عاملی و مدل سازی معادلات ساختاری آزمون خواهد شد. مدل پیشنهادی، بلوغ مدیریت بحران را در ابعاد حکمرانی و رهبری، ارزیابی ریسک، پیشگیری و کاهش خطر، آمادگی و آموزش، زیرساخت و فناوری، هماهنگی بین سازمانی، مشارکت اجتماعی، پاسخ و بازیابی، و یادگیری و بهبود مستمر بررسی می کند. خروجی پژوهش، ابزار بومی سنجش بلوغ و سطوح مرحله ای از واکنش محوری تا پیشگیری محوری خواهد بود. این مدل می تواند مبنای شناسایی شکاف های مدیریتی، اولویت بندی سرمایه گذاری ها، تدوین برنامه های بهبود و ارزیابی مستمر عملکرد واحدهای شهرداری تهران قرار گیرد.

کلیدواژه ها:

بلوغ مدیریت بحران ، شهرداری تهران ، پیشگیری محوری ، تاب آوری شهری ، حکمرانی بحران