پیش بینی شدت نشانه های وسواس فکری-عملی بر اساس سبک دلبستگی و انعطاف پذیری شناختی در بین دانشجویان

اختلال وسواس فکری-عملی از اختلالات شایع و ناتوان کننده ای است که با افکار مزاحم، اضطراب شدید و رفتارهای اجباری همراه بوده و می تواند کارکرد تحصیلی و اجتماعی دانشجویان را به طور جدی مختل کند. با توجه به نقش عوامل شخصیتی و شناختی در آسیب پذیری نسبت به این اختلال، پژوهش حاضر با هدف پیش بینی شدت نشانه های وسواس فکری-عملی بر اساس سبک دلبستگی و انعطاف پذیری شناختی در بین دانشجویان انجام شد. جامعه آماری شامل همه دانشجویان ورودی ۱۴۰۱ رشته روانشناسی دانشگاه آزاد اسلامی واحد کاشان (۱۵۴ نفر) بود که بر اساس فرمول کوکران، ۱۱۹ نفر به روش نمونه گیری داوطلبانه انتخاب شدند و به پرسشنامه وسواس فکری-عملی فوآ و همکاران، نسخه تجدید نظر شده پرسشنامه تجارب شخصی در روابط صمیمانه (ECR-R) و پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندورال پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون های نرمال بودن، همبستگی پیرسون و رگرسیون چندگانه تحلیل شد. نتایج نشان داد سبک دلبستگی ناایمن، به ویژه بعد اضطرابی، با اکثر ابعاد وسواس و نمره کل وسواس فکری-عملی رابطه مثبت و معناداری دارد و حدود ۲۲ درصد از واریانس شدت نشانه ها را تبیین می کند، در حالی که دلبستگی اجتنابی در مدل نهایی سهم معناداری نداشت. بر خلاف انتظار، نمره کل انعطاف پذیری شناختی نه به تنهایی و نه در ترکیب با سبک دلبستگی، پیش بین معناداری برای شدت علائم وسواسی نبود. این یافته ها اهمیت توجه به مولفه های دلبستگی، به ویژه دلبستگی اضطرابی، را در شناسایی و مداخله زودهنگام برای دانشجویان در معرض خطر نشان می دهد و در عین حال ضرورت بازنگری در نحوه سنجش و مدل سازی نقش انعطاف پذیری شناختی را مطرح می کند.

کلیدواژه ها:

وسواس فکری-عملی ، انعطاف پذیری شناختی ، سبک دلبستگی ، دانشجویان