تاثیر قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول بر مفهوم مالکیت و حمایت از حقوق اشخاص ثالث در حقوق ایران

مالکیت اموال غیرمنقول در حقوق ایران همواره با چالش تعارض میان اعتبار معاملات عادی و نظام ثبت رسمی مواجه بوده است. تصویب قانون الزام به ثبت رسمی معاملات اموال غیرمنقول، تلاشی در جهت افزایش شفافیت، تثبیت مالکیت، کاهش اختلافات ملکی و تقویت امنیت معاملاتی به شمار می رود. هدف این پژوهش، بررسی تاثیر این قانون بر مفهوم مالکیت و میزان حمایت از حقوق اشخاص ثالث در حقوق ایران است. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و بر پایه مطالعه منابع کتابخانه ای، قوانین و دیدگاه های حقوقی انجام شده است. یافته های تحقیق نشان می دهد که قانون الزام، جایگاه ثبت رسمی را در شناسایی و حمایت از مالکیت تقویت کرده و مالکیت قابل حمایت را بیش از گذشته به مالکیت ثبت شده و قابل استناد در نظام ثبتی پیوند داده است. این قانون با محدود کردن قابلیت استناد به معاملات ثبت نشده، می تواند زمینه کاهش معاملات معارض، جلوگیری از انتقال های مکرر یک ملک و افزایش اعتماد عمومی به اسناد رسمی را فراهم کند. همچنین حمایت از اشخاص ثالث با حسن نیت که بر مبنای اطلاعات رسمی و اسناد ثبت شده وارد معامله می شوند، از مهم ترین آثار قانون جدید است. با این حال، ابهام در وضعیت حقوقی معاملات ثبت نشده، تعیین تکلیف اسناد عادی سابق، احتمال محرومیت اشخاص ناآگاه از حمایت قضایی و چالش های اجرایی سامانه های ثبتی، از مهم ترین مسائل پیش روی اجرای قانون است. در نتیجه، تحقق کامل اهداف قانون مستلزم تفسیر منسجم قضایی، توسعه زیرساخت های اجرایی و تسهیل دسترسی عمومی به خدمات ثبتی است.

کلیدواژه ها:

ثبت رسمی ، مالکیت ، اموال غیرمنقول ، سند عادی ، شخص ثالث ، قانون الزام.