نقش نیروها و نخبگان سیاسی و اجتماعی در نتیجه انتخابات ( در دوره مذاکرات هسته ای )

اصل تعیین سرنوشت و مشارکت سیاسی مردم در عرصه های سیاسی و اجتماعی یکی از اهداف اساسی انقلاب اسلامی ایران بوده است. نخبگان در معنای عام آن، طیف متعددی از سرآمدان و خواص جامعه را دربر می گیرد، اما مشخصا" نخبگان سیاسی میتوانند نقش تعیین کننده ای در تحقق یا عدم تحقق اصل تعیین سرنوشت یا مشارکت سیاسی داشته باشند. پژوهش حاضر درصدد است تا نقش نخبگان بر تعیین سرنوشت و مشارکت سیاسی در ج. ا.ایران را مورد بررسی قرار دهد. یافته های پژوهش نشان می دهد که تکیه نخبگان سیاسی بر حق تعیین سرنوشت در گفتمان امام خمینی (ره) و رهبر معظم انقلاب اسلامی و قانون اساسی، توجه به مولفه های اعتماد افقی و عمودی با محوریت ورود اقشار مختلف به عرصه سیاست و تصمیم سازی، توسعه نهادهای مردمی و مذهبی... از جمله راهکارهایی است که می تواند مشارکت سیاسی و اصل تعیین سرنوشت را بر مبنای رفتار نخبگان سیاسی بهبود ببخشد. پژوهش حاضر از روش توصیفی-تحلیلی بهره می برد که به شیوه اسنادی و کتابخانه ای، بررسی مقالات و متون سیاسی و حقوقی، اطلاعات را جمع آوری نموده است.

کلیدواژه ها:

نخبگان سیاسی ، انتخابات ، نتیجه انتخابات ، سیاسی و اجتماعی ، مذاکرات هسته ای .