آموزه هایی ازاصول حاکم بر تربیت فرزند از دیدگاه قرآن کریم و سیره اهل بیت(ع)

تربیت فرزند از مهم ترین مسئولیت های خانواده در نظام اخلاقی و تربیتی اسلام است و قرآن کریم و سیره اهل بیت(ع) مبانی و اصول متعددی را برای تحقق آن ارائه کرده اند. مسئله اساسی این پژوهش آن است که بر اساس آموزه های قرآن کریم و سیره اهل بیت(ع)، چه اصولی بر فرایند تربیت فرزند حاکم است و این اصول چگونه می تواند الگوی مناسبی برای تربیت دینی در خانواده معاصر فراهم آورد. پژوهش حاضر با روش توصیفی تحلیلی و با بهره گیری از آیات قرآن کریم، منابع روایی و آثار تفسیری انجام شده است. یافته های پژوهش نشان می دهد که تربیت فرزند در منطق اسلامی صرفا انتقال مجموعه ای از آموزه ها و دستورات نیست، بلکه فرایندی جامع برای شکل دهی به شخصیت اعتقادی، اخلاقی، عقلانی و اجتماعی فرزتد است. بر اساس این رویکرد، اصولی همچون مسئولیت پذیری والدین، معنویت و خداباوری، مهرورزی و تکریم فرزند، مراقبت و تذکر مشفقانه، اعتدال و میانه روی، خانواده محوری در تربیت فرزند را می توان از مهم ترین اصول حاکم بر تربیت اسلامی دانست.. بنابراین، تربیت اسلامی نه بر رهاسازی فرزند استوار است و نه بر اجبار و تحکم؛ بلکه بر ایجاد تعادل میان محبت و هدایت، کرامت و مسئولیت، آزادی و نظارت و نیازهای طبیعی و معنوی فرزند تاکید دارد.

کلیدواژه ها:

تربیت فرزند ، قرآن کریم ، اهل بیت(ع) ، خانواده ، تربیت دینی